Amityville Turkey Day

اگر به دنبال تجربه‌ای متفاوت و خارج از چارچوب فیلم‌های ترسناک معمول هستید، «روز شکرگزاری اَمیتی‌ویل» می‌تواند گزینه‌ی سرگرم‌کننده‌ای باشد. این فیلم با بهره‌گیری از موقعیت‌های کمدی ناشی از حضور یک بوقلمون قاتل و ترکیب آن با فضاهای وهم‌آلود خانه‌ی اَمیتی‌ویل، سعی در ایجاد فضایی منحصر به فرد دارد. ماهیت کمدی-ترسناک فیلم، همراه با بازی‌های اغراق‌شده و دیالوگ‌های طنزآمیز، تجربه‌ای سبک و سرگرم‌کننده را برای مخاطب فراهم می‌کند که می‌تواند در شب تعطیلات یا دورهمی‌های دوستانه، لبخندی بر لبان بیننده بنشاند.

نقاط قوت «روز شکرگزاری اَمیتی‌ویل» عمدتاً در جسارت ایده و اجرای کمدی سیاه آن نهفته است. حضور کاراکتر بوقلمون قاتل، که با طنز خاصی طراحی شده، یکی از جذابیت‌های اصلی فیلم به شمار می‌رود. کارگردانی فیلم تلاش کرده تا با فضاسازی مناسب و استفاده از عناصر بصری، حس تعلیق را حفظ کند، هرچند گاهی ریتم فیلم کند می‌شود. فیلمنامه نیز سعی دارد با ارائه‌ی موقعیت‌های غیرمنتظره، مخاطب را غافلگیر کند، اما در بخش‌هایی از روایت، انسجام لازم را ندارد. با این حال، برای علاقه‌مندان به فیلم‌های ترسناک کمدی با مایه‌های نوستالژیک، این اثر می‌تواند جذاب باشد.

این فیلم در ژانر کمدی-ترسناک (Horror Comedy) قرار می‌گیرد، که زیرشاخه‌ای از ژانر وحشت است و تلاش می‌کند با ترکیب عناصر ترسناک و کمدی، تجربه‌ای متفاوت برای مخاطب خلق کند. «روز شکرگزاری اَمیتی‌ویل» با الهام از فیلم‌هایی مانند «Thankskilling»، بر جنبه‌ی کمدی و اغراق‌شده‌ی وحشت تأکید دارد. حضور عنصری غیرمنتظره و بامزه مانند بوقلمون قاتل، این فیلم را در دسته‌ی آثار «کمدی سیاه» (Black Comedy) نیز قرار می‌دهد که در آن، مسائل ترسناک با رویکردی طنزآمیز و گاهی تلخ به تصویر کشیده می‌شوند. این ترکیب ژانری، فضایی منحصر به فرد و گاهی سورئال را برای فیلم ایجاد کرده است.

«روز شکرگزاری اَمیتی‌ویل» با ارائه‌ی یک بوقلمون قاتل که به تعطیلات شکرگزاری حمله می‌کند، توانسته است ایده‌ای نو در ژانر وحشت کمدی مطرح کند. این فیلم با بهره‌گیری از فضای آشنای خانه‌ی اَمیتی‌ویل و ترکیب آن با عناصری کاملاً غیرمنتظره، تجربه‌ای سرگرم‌کننده و تا حدی غافلگیرکننده را برای مخاطب به ارمغان می‌آورد. فیلمبرداری و فضاسازی تلاش کرده‌اند تا حس تعلیق و ترس را در کنار لحن کمدی حفظ کنند، و بازی بازیگران نیز در راستای اغراق‌شده و کمدی بودن اثر، قابل قبول است.

اگر از «روز شکرگزاری اَمیتی‌ویل» لذت بردید و به دنبال فیلم‌های کمدی-ترسناک با ایده‌های مشابه هستید، پیشنهاد می‌کنیم «تخم‌مرغ شکن» (Scorcher) یا «موجودات شریر» (Ghoulies) را نیز تماشا کنید که هر دو با ترکیب طنز و وحشت، تجربه‌های سرگرم‌کننده‌ای ارائه می‌دهند.

این فیلم بخشی از مجموعه‌ی فیلم‌های «اَمیتی‌ویل» است، اما نیازی به دیدن فیلم‌های قبلی برای درک داستان آن نیست و می‌توان آن را به صورت مستقل تماشا کرد.