Making Of

اگر به دنبالِ فیلمی هستید که هم شما را بخنداند و هم به فکر فرو ببرد، «ساختنِ ساخت» انتخابِ مناسبی است. این فیلم با ریتمِ گیرا و فضاسازیِ قوی، نگاهی طنزآمیز اما عمیق به تقابلِ طبقاتی، آرزوهای دست‌نیافتنی و خودِ هنرِ سینما دارد. بازی‌های درخشانِ بازیگران، به‌ویژه دنیس پودالیدس در نقشِ جوزف، به باورپذیریِ شخصیت‌ها و عمقِ احساسیِ داستان کمک شایانی کرده است.

یکی از نقاط قوتِ اصلیِ فیلم، تواناییِ کان در ایجادِ تعادل میانِ ژانرِ کمدی و درام است. فیلمنامه به طرزِ هوشمندانه‌ای از موقعیت‌های طنزآمیز برای پرداختن به مسائلِ جدیِ اجتماعی استفاده می‌کند. فیلمبرداریِ اثر نیز با دقتِ فراوان، تضادِ میانِ فضایِ صنعتیِ کارخانه و دنیایِ رنگارنگِ سینما را به تصویر می‌کشد و به غنایِ بصریِ فیلم افزوده است.

«ساختنِ ساخت» را می‌توان در ژانرِ کمدی-درام طبقه‌بندی کرد، اما این فیلم مرزهایِ ژانر را جابجا می‌کند و عناصری از فیلمِ سیاسی و حتی متا-سینما را نیز در خود جای داده است. این ترکیبِ منحصر به فرد، تجربه‌ای تازه و غیرمنتظره را برای تماشاگر رقم می‌زند.

این فیلم با نگاهی نقادانه به صنعتِ سینما و همچنین مسائلِ اجتماعیِ روز، مخاطب را به تفکر وا می‌دارد. کان موفق شده است داستانی بسازد که هم سرگرم‌کننده است و هم پیام‌هایِ عمیقی را منتقل می‌کند. بازیِ درخشانِ بازیگران، کارگردانیِ قوی و فیلمنامه‌ای هوشمندانه، از دستاوردهایِ مهمِ این اثر هستند.

اگر از تماشایِ فیلم‌هایی که مرزهایِ واقعیت و خیال را در سینما به چالش می‌کشند و نگاهی طنزآمیز به مسائلِ اجتماعی دارند لذت بردید، تماشایِ فیلم‌هایی چون «رقصنده در تاریکی» (Dancer in the Dark) اثرِ لارس فون تریه، «زندگیِ پنهانِ کلمات» (The Secret Life of Words) ساخته ایزابل کوشت، و یا «آریل» (Ariel) از امیر کوستوریتسا را به شما پیشنهاد می‌کنیم.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.