Qahar

اگر از علاقه‌مندان پر و پا قرص فیلم‌های اکشن دهه نود بالیوود هستید و تب و تاب صحنه‌های مبارزه، تعقیب و گریز و هیجان خالص را می‌پسندید، «قهار» می‌تواند گزینه‌ی خوبی باشد. حضور دو ستاره‌ی محبوب اکشن آن دوران، سانی دئول و سونیل شتی، به همراه صحنه‌های مبارزه‌ی پرتعداد و موسیقی متن پرانرژی، از دلایل اصلی تماشای این فیلم به شمار می‌روند. فیلم سعی دارد داستانی از قهرمان‌سازی و مبارزه با فساد را در قالبی هیجان‌انگیز ارائه دهد.

نقطه قوت اصلی «قهار» را می‌توان در صحنه‌های اکشن پر زد و خورد و حضور بازیگران کاریزماتیکش دانست. سانی دئول با آن فیزیک قدرتمند و فریادهای معروفش، نقش یک ناجی را به خوبی ایفا می‌کند و سونیل شتی نیز در نقش پلیس وظیفه‌شناس، حضوری مؤثر دارد. اما در سوی دیگر، فیلمنامه گاهی شکننده است و شخصیت‌پردازی‌ها عمق کافی ندارند. کارگردانی راجکومار کوهلی، با وجود تجربه‌اش در ژانر اکشن، نتوانسته است ریتم یکنواخت و جذابی را در کل فیلم حفظ کند و برخی سکانس‌ها کشدار به نظر می‌رسند.

«قهار» را می‌توان در ژانر اکشن-درام با مایه‌های قوی جنایی و رمانتیک دسته‌بندی کرد. این فیلم نمونه‌ای کلاسیک از سینمای هند در دوران اوج خود است که تلاش می‌کند تا با ترکیب عناصر مختلف، مخاطب عام را جذب کند. فضای فیلم، آمیزه‌ای از خشونت شهری، خیانت خانوادگی و تلاش برای اثبات حقانیت است که در نهایت به سمت یک مبارزه‌ی بزرگ علیه یک شرور قدرتمند هدایت می‌شود.

این فیلم به دلیل بازی‌های قابل قبول بازیگران اصلی، به خصوص سانی دئول و سونیل شتی، و همچنین سکانس‌های اکشن نفس‌گیر، توانسته است طرفداران خود را پیدا کند. موسیقی متن فیلم که شامل چند قطعه‌ی شنیدنی نیز می‌شود، به فضاسازی اثر کمک کرده و یکی از نقاط قوت آن به حساب می‌آید. در مجموع، «قهار» تجربه‌ای است از سینمای اکشن هندی که شاید در داستان‌پردازی حرف تازه‌ای نداشته باشد، اما در اجرای صحنه‌های هیجان‌انگیز، موفق عمل کرده است.

اگر از تماشای فیلم‌های اکشن هندی دهه نود با درون‌مایه‌ی انتقام و عدالت لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی مانند «جاتاک» (Ghatak) با بازی سانی دئول، «داره» (Darr) با حضور شاهرخ خان و سانی دئول، و همچنین «گایال» (Ghayal) را نیز در پاپکورن جستجو و تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.