Everything Everywhere Again Alive

اگر به دنبال تجربه‌ای متفاوت و دور از هیاهوی سینمای جریان اصلی هستید، «همه‌چیز همه‌جا دوباره زنده» می‌تواند انتخابی جذاب باشد. این فیلم فرصتی است برای تماشای یک دوره خاص از تاریخ فرهنگی کانادا و نگاهی به آرمان‌گرایی‌های جنبش «بازگشت به طبیعت». فضاسازی فیلم، با تکیه بر تصاویر بکر و صداهای محیطی، حس غوطه‌وری در طبیعت و زندگی ساده را به خوبی منتقل می‌کند. این اثر، بیش از آنکه سرگرم‌کننده باشد، تأمل‌برانگیز است و تماشاگر را به فکر فرو می‌برد.

قدرت اصلی این فیلم در صداقت و بی‌پراگی آن نهفته است. فیلمبرداری ساده و بدون زرق و برق، ریتم کند فیلم و تمرکز بر جزئیات زندگی روزمره، ممکن است برای برخی تماشاگران خسته‌کننده باشد، اما همین ویژگی‌هاست که به آن اصالت می‌بخشد. کارگردانی کیت لاک در ثبت لحظات بکر و طبیعی، بدون دخالت زیاد، ستودنی است. این فیلم شاید برای علاقه‌مندان به مستندهای تجربی و آثار هنری که به دنبال کاوش در سبک زندگی‌های متفاوت هستند، جذاب‌تر باشد.

دسته‌بندی ژانر این فیلم کمی دشوار است. می‌توان آن را در دسته مستند تجربی، فیلم اتوبیوگرافیکال یا حتی «سینمای زیرزمینی» کانادا قرار داد. این فیلم با دوری از ساختارهای روایی مرسوم، بیشتر به دنبال ثبت یک تجربه زیستی و اجتماعی است تا روایت یک داستان مشخص. دهه ۷۰ میلادی دوره‌ای بود که بسیاری از هنرمندان و جوانان به دنبال راه‌های جدیدی برای زندگی و ارتباط با طبیعت بودند و این فیلم به خوبی آن روحیه را منعکس می‌کند.

تماشای «همه‌چیز همه‌جا دوباره زنده» می‌تواند تجربه‌ای ارزشمند برای کسانی باشد که به تاریخچه سینمای تجربی کانادا علاقه‌مندند. این فیلم دیدگاهی منحصر به فرد به جنبش‌های اجتماعی و فرهنگی دهه ۷۰ میلادی ارائه می‌دهد و نشان می‌دهد که چگونه دوربین می‌تواند ابزاری برای ثبت واقعیت‌های زندگی، حتی در دورافتاده‌ترین نقاط، باشد. همچنین، درک عمیق‌تری از تلاش انسان برای هماهنگی با طبیعت و ساختن جوامع کوچک و خودکفا به دست خواهید آورد.

اگر از این فیلم لذت بردید و به دنبال آثار مشابهی هستید که به کاوش در زندگی جمعی، طبیعت و سینمای تجربی می‌پردازند، پیشنهاد می‌کنیم مستند «گلیووس» (Gleaners) اثر آنیس واردا را ببینید که به زندگی در طبیعت و برداشت محصولات می‌پردازد، یا فیلم «والدن» (Walden) اثر هنری دیوید ثورو را که خود الهام‌بخش بسیاری از این تجربیات بوده است، مورد توجه قرار دهید. همچنین، آثار مستند تجربی از کارگردانان کانادایی مانند مایکل اسنو می‌توانند دید شما را به این سبک گسترش دهند.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.