Devil Beneath

اگر به دنبال تجربه‌ای نسبتاً سرگرم‌کننده و پر از جامپ‌اسکر (jump scare) هستید و با ضعف‌های روایی و فنی مشکلی ندارید، «شیطان خفته» می‌تواند برای یک شب تفریحی کافی باشد. جلوه‌های بصری در برخی صحنه‌ها قابل قبول است و ریتم نسبتاً سریع فیلم، مانع از خستگی مخاطب می‌شود. تماشای این فیلم برای علاقه‌مندان به هیولاهای ساخته شده با CGI که به دنبال اثری ساده و بی‌دردسر هستند، می‌تواند جذاب باشد.

قوت اصلی فیلم در فضاسازی نسبتاً موفق آن در محیط‌های طبیعی و دورافتاده استرالیا نهفته است. کارگردان، لوک اسپارک، سعی کرده با استفاده از طبیعت بکر، حس انزوا و ترس را به بیننده منتقل کند. همچنین، ایده استفاده از موجودی بر اساس افسانه‌های بومی، پتانسیل درخشانی داشت که متاسفانه به دلیل ضعف در پرداخت، نتوانسته آنطور که باید، مخاطب را تحت تاثیر قرار دهد. بازی بازیگران نیز در حد متوسطی قرار دارد و نمی‌تواند ضعف‌های فیلمنامه را جبران کند.

«شیطان خفته» در ژانر وحشت و هیجان‌انگیز (Thriller) قرار می‌گیرد، اما بیشتر تمایل به سمت فیلم‌های هیولامحور (Creature Feature) دارد. این زیرژانر که در سینمای استرالیا سابقه‌ای طولانی دارد، معمولاً با ترکیب عناصر بومی و موجودات فراطبیعی، سعی در خلق فضایی منحصربه‌فرد دارد. با این حال، فیلم اسپارک بیشتر به سمت کلیشه‌های رایج این ژانر گرایش پیدا کرده و نوآوری کمی از خود نشان می‌دهد.

این فیلم در تلاش است تا تجربه‌ای از وحشت کلاسیک را با عناصر مدرن ترکیب کند. با وجود امتیاز پایین در آی‌ام‌دی‌بی، برخی بینندگان از جلوه‌های ویژه و هیجان فیلم تمجید کرده‌اند؛ این نشان می‌دهد که فیلم ممکن است برای بخشی از مخاطبان، سرگرم‌کننده باشد. اگرچه فیلمنامه و بازی‌ها حرفه‌ای نیستند، اما «شیطان خفته» توانسته در برخی صحنه‌ها، حس تعلیق و ترس را به خوبی منتقل کند و هیولای فیلم، اگرچه با بودجه محدود ساخته شده، اما ایده‌ای جالب دارد.

اگر از فیلم‌هایی با محوریت موجودات ترسناک و فضاهای وهم‌آلود لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی مانند «بلک واتر» (Black Water) و «درختان» (The Trees) را که فضایی مشابه در طبیعت استرالیا دارند، یا «دیو در اعماق» (The Deep House) با فضاسازی ترسناک و مرموزش را نیز تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.