Speaking of Sex

اگر به دنبال فیلمی هستید که با شوخ‌طبعی خاص خود، به موضوعات حساس جنسی و روابط زناشویی بپردازد و شما را به خنده وادار کند، «صحبت از سکس» گزینه مناسبی است. بازی‌های گیرا، به ویژه از سوی جیمز اسپیدر در نقشی متفاوت، و فیلمنامه‌ای که با وجود تمرکز بر سکس، از سطحی‌نگری پرهیز می‌کند، از دلایل اصلی تماشای این اثر هستند. این فیلم می‌تواند تجربه‌ای متفاوت و سرگرم‌کننده را برای علاقه‌مندان به کمدی‌های رمانتیک با چاشنی هجو ارائه دهد.

نقاط قوت اصلی فیلم در بازی‌های خوب بازیگران، به‌خصوص جیمز اسپیدر و ملورا والترز، و همچنین فیلمنامه‌ای است که توانسته با وجود پرداختن به موضوعی چون سکس، از افتادن به دام ابتذال جلوگیری کند. کارگردانی مک‌ناتن نیز در حفظ ریتم و هدایت بازیگران موفق بوده است. با این حال، برخی منتقدان معتقدند فیلم فاقد لحظات به‌یادماندنی یا «زینگر»های قوی است و گاهی ریتم کندی پیدا می‌کند. همچنین، شخصیت‌پردازی برخی کاراکترها می‌توانست عمیق‌تر باشد.

«صحبت از سکس» در ژانر کمدی رمانتیک قرار می‌گیرد، اما با رویکردی که بیشتر به سمت کمدی جنسی (Sex Farce) متمایل است. این ژانر در سینمای آمریکا کمتر به طور صریح مورد توجه قرار می‌گیرد و فیلم با الهام از آثار مشابه اروپایی، سعی در ایجاد فضایی مفرح و در عین حال تأمل‌برانگیز دارد. تلفیق این ژانر با نگاهی به روانشناسی روابط، اثر را از کمدی‌های صرف متمایز می‌سازد.

تماشای «صحبت از سکس» می‌تواند دیدگاه تازه‌ای نسبت به نحوه پرداخت سینما به مقوله سکس و روابط زناشویی در چارچوبی کمدی ارائه دهد. این فیلم با جسارت خود، تابوهایی را می‌شکند و مخاطب را به فکر فرو می‌برد که آیا جامعه واقعاً تا چه حد در مورد مسائل جنسی باز است. همچنین، درک بهتر ظرافت‌های بازیگری جیمز اسپیدر در نقش‌های غیرمتعارف، از دیگر دستاوردهای دیدن این فیلم است.

اگر از فضای کمدی و رمانتیک «صحبت از سکس» لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی چون «ماهی بزرگ» (Big Fish) ساخته تیم برتون با فضایی فانتزی و احساسی، یا «وضعیت فعلی» (State and Main) اثر دیوید ممت با کمدی هوشمندانه در مورد هالیوود را نیز تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.