Enough Said

این فیلم به دلیل بازی‌های درخشان، به‌خصوص ادای دین جیمز گاندولفینی به حرفه‌اش در آخرین نقش‌آفرینی‌اش، ارزش دیدن دارد. کارگردانی نیکول هولوفسنر با نگاهی زنانه و واقع‌گرایانه به مسائل روابط، فضایی صمیمی و قابل همذات‌پنداری ایجاد کرده است. اگر به دنبال کمدی-درام‌هایی هستید که به بلوغ فکری رسیده باشند و بتوانند شما را هم بخندانند و هم به فکر فرو ببرند، «گفتنی‌ها گفته شده» انتخابی عالی است. این فیلم روایتی صادقانه از عشق در میانسالی ارائه می‌دهد که در سینمای امروز کمتر دیده می‌شود.

قدرت اصلی فیلم در فیلمنامه‌ی هوشمندانه و بازی‌های طبیعی بازیگرانش نهفته است. جولیا لوئیس درایفوس با ترکیبی از طنز و آسیب‌پذیری، شخصیت ایوا را به خوبی جان بخشیده و جیمز گاندولفینی نیز با حضور گرم و دوست‌داشتنی‌اش، تصویری ماندگار از آلبرت به یادگار گذاشته است. ریتم فیلم که با دقت توسط کارگردان تنظیم شده، اجازه می‌دهد تا مخاطب با شخصیت‌ها و موقعیت‌هایشان ارتباط برقرار کند. فیلمبرداری نیز در خدمت روایت است و فضایی آرام و دلنشین را خلق می‌کند.

«گفتنی‌ها گفته شده» در ژانر کمدی-درام و عاشقانه قرار می‌گیرد، اما فراتر از کلیشه‌های معمول این ژانرها عمل می‌کند. این فیلم نگاهی واقع‌بینانه و گاهی تلخ به روابط در دوران میانسالی دارد و مسائل مربوط به طلاق، فرزندان، و شروع دوباره‌ی عشق را با طنزی ظریف و انسانی بررسی می‌کند. این اثر بیشتر به سمت درام متمایل است و از شوخی‌های سطحی پرهیز می‌کند.

تماشای «گفتنی‌ها گفته شده» تجربه‌ای است که شما را با خودتان و روابطتان روبرو می‌کند. این فیلم به شما یادآوری می‌کند که عشق و ارتباط در هر سنی امکان‌پذیر است و ترس از آسیب‌پذیری نباید مانع از یافتن خوشبختی شود. همچنین، این اثر ادای احترامی باشکوه به میراث هنری جیمز گاندولفینی فقید است و فرصتی برای قدردانی از استعداد بی‌نظیر او فراهم می‌آورد. فیلمنامه و بازی‌ها به گونه‌ای هستند که پس از تماشا، همچنان در ذهن شما باقی می‌مانند.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌های «مثل آب برای شکلات» (Como agua para chocolate) به خاطر پرداختن به روابط پیچیده و رمانتیک، و همچنین «طلاق به سبک ایتالیایی» (Divorzio all'italiana) را برای نگاه طنزآمیز و در عین حال عمیق به روابط زناشویی و اجتماعی ببینید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.