Head on a Plate

اگر از علاقه‌مندان به داستان‌های وحشت فضایی با چاشنی توطئه‌های پنهان و موجودات بیگانه هستید، «هد آن ا پلیت» ممکن است تجربه‌ی متفاوتی را ارائه دهد. این فیلم به دلیل حضور بازیگرانی که در آثار بزرگسالان سابقه دارند و رویکردی که برخی منتقدان آن را خلاقانه توصیف کرده‌اند، می‌تواند برای کنجکاوی مخاطبان جذاب باشد. فضاسازی و جلوه‌های بصری خاص آن، سعی در ایجاد تجربه‌ای منحصر به فرد دارد.

نقاط قوت این فیلم بیشتر در ایده‌ی داستانی و پتانسیل آن نهفته است تا در اجرا. برخی از منتقدان به خلاقیت در پرداخت شخصیت‌ها و استفاده از زمان کافی برای نمایش جزئیات اشاره کرده‌اند. اگرچه فیلم با بودجه‌ی محدود ساخته شده، اما تلاش‌هایی برای ایجاد فضایی وهم‌آلود و ترسناک به کار گرفته شده است. با این حال، ضعف‌هایی در فیلمنامه و بازیگری وجود دارد که ممکن است تماشای آن را برای برخی دشوار کند.

این فیلم در ژانر وحشت علمی-تخیلی قرار می‌گیرد، سبکی که همواره با موجودات فضایی، فناوری‌های ناشناخته و ترس از ناشناخته‌ها گره خورده است. «هد آن ا پلیت» سعی دارد با الهام از کلیشه‌های این ژانر، داستانی نوستالژیک و در عین حال تازه را به تصویر بکشد. نزدیکی داستان به منطقه ۵۱، به این ژانر رنگ و بوی بیشتری می‌بخشد و به مخاطب یادآوری می‌کند که تهدید ممکن است از جایی بسیار دور و ناشناخته سرچشمه گرفته باشد.

مخاطب با دیدن این فیلم در درجه اول با داستانی درهم‌تنیده از حضور موجودات فضایی در میان انسان‌ها روبرو می‌شود. فیلمبرداری و تدوین تلاش کرده‌اند تا ریتم مناسبی به روایت بدهند، هرچند که گاهی این ریتم کند می‌شود. کارگردانی سعی در ایجاد فضای ترسناک و اضطراب‌آور دارد، اما در برخی صحنه‌ها موفقیت کامل حاصل نشده است. بازی بازیگران نیز متفاوت است؛ برخی تلاش کرده‌اند تا عمق لازم را به نقش‌های خود ببخشند، در حالی که برخی دیگر نتوانسته‌اند از پس انتظارات برآیند.

اگر از طرفداران فیلم‌هایی با تم موجودات فضایی و وحشت هستید و به دنبال تجربه‌های سینمایی خاص می‌گردید، شاید فیلم‌هایی چون «آن» (It Follows) با فضاسازی مشابه یا «موجود» (The Thing) ساخته جان کارپنتر برای شما جذاب باشند، هرچند که «هد آن ا پلیت» در سطحی پایین‌تر از این آثار قرار می‌گیرد.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.