The Long Game

اگر به دنبال فیلمی هستید که با انتظارات شما بازی کند و داستانی غیرقابل پیش‌بینی را ارائه دهد، «بازی طولانی» می‌تواند گزینه‌ی جالبی باشد. این فیلم با اتکا به بازی‌های خوب، به‌ویژه از سوی سکای آبنی در نقش اول و کاتلین ترنر در نقش اسطوره‌ی افول کرده‌ی سینما، سعی در جذب مخاطب دارد. فضاسازی فیلم، گرچه شاید با بودجه‌ای محدود ساخته شده باشد، اما تلاش می‌کند تا حس و حال درام و تعلیق را به خوبی منتقل کند. این اثر برای کسانی که از فیلم‌های با پیچش‌های داستانی لذت می‌برند و به دنبال تجربه‌ای متفاوت در ژانر درام/تریلر هستند، جذاب خواهد بود.

قوی‌ترین جنبه‌ی «بازی طولانی» بدون شک، پیچش داستانی و تمرکز آن بر توسعه‌ی شخصیت‌ها به جای صرفاً پیشبرد طرح جنایی است. رابطه‌ی بین دو شخصیت زن اصلی، که از دشمنی به دوستی مبدل می‌شود، موتور محرکه‌ی اصلی فیلم است. بازی سکای آبنی، که اولین تجربه‌ی سینمایی اوست، قابل توجه است و او توانسته حس جاه‌طلبی و سپس تردید شخصیت هالی را به خوبی به تصویر بکشد. حضور کاتلین ترنر نیز به فیلم وزنی خاص می‌بخشد، هرچند نقش او کمی محدودتر است. فیلمنامه تلاش می‌کند تا لایه‌هایی از درام انسانی را در دل یک داستان جنایی بگنجاند.

«بازی طولانی» در ابتدا خود را به عنوان یک فیلم درام/تریلر معرفی می‌کند، اما در طول روایت، بیشتر به سمت یک درام روانشناختی با چاشنی تعلیق حرکت می‌کند. این فیلم سعی دارد تا با الهام از مولفه‌های نوآر کلاسیک، داستانی معاصر را بازگو کند، اما تمرکز اصلی آن بر روابط و انتخاب‌های اخلاقی شخصیت‌هاست تا هیجان صرف. کارگردانی جیس اندرسون به گونه‌ای است که ریتم فیلم را در خدمت توسعه‌ی داستان و شخصیت‌ها قرار می‌دهد، هرچند گاهی این ریتم کند می‌شود و ممکن است مخاطب را خسته کند.

مخاطب با تماشای «بازی طولانی» با داستانی روبه‌رو می‌شود که تلاش می‌کند تا کلیشه‌های رایج ژانر خود را بشکند. فیلمنامه، با وجود برخی ضعف‌ها، سعی در ارائه یک روایت پیچیده و غافلگیرکننده دارد. تماشاگرانی که به دنبال فیلم‌هایی با محوریت شخصیت‌پردازی عمیق و پیچش‌های داستانی غیرمنتظره هستند، از این اثر لذت خواهند برد. همچنین، این فیلم فرصتی است برای دیدن بازیگران جدید در کنار چهره‌های شناخته‌شده و تجربه‌ی یک داستان مستقل در سینمای هالیوود.

اگر از فضای دراماتیک و پیچیدگی‌های داستانی «بازی طولانی» لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی مانند «گرگ وال استریت» (The Wolf of Wall Street) برای نمایش جاه‌طلبی و سقوط، و «سه پادشاه» (Three Kings) برای ترکیب درام، طنز سیاه و طرح‌های پیچیده را نیز تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.