Poison

اگر به دنبال یک تریلر روانشناختی با رگه‌هایی از درام و هیجان هستید که بتواند با فضاسازی مناسب و بازی‌های قابل قبول، شما را تا انتها درگیر کند، «سم» می‌تواند گزینه‌ی خوبی باشد. حضور کاری ووهرر (Kari Wuhrer) و باربارا کرامپتون (Barbara Crampton) در نقش‌های کلیدی، به جذابیت بصری و داستانی فیلم افزوده است.

نیروی محرکه اصلی فیلم، بازی کاری ووهرر در نقش زن انتقام‌جو است که با تمام وجود، جنون و انگیزه‌های شخصیت خود را به تصویر می‌کشد. همچنین، کارگردانی جیم واینورسکی (Jim Wynorski) تلاش کرده تا ریتم مناسبی به فیلم بدهد و لحظات پرتنش را به خوبی هدایت کند، هرچند گاهی فیلمنامه اجازه درخشش کامل را به پتانسیل‌های موجود نمی‌دهد.

«سم» در دسته تریلرهای روانشناختی قرار می‌گیرد که با المان‌های درام و جنایی آمیخته شده است. این ژانر اغلب به کاوش در تاریک‌ترین زوایای روان انسان، انگیزه‌های پنهان و بازی‌های ذهنی می‌پردازد. فیلم‌هایی مانند «کینه جو» (Fatal Attraction) یا «غریزه اصلی» (Basic Instinct) در این فضا قرار می‌گیرند، هرچند «سم» در مقایسه با آن‌ها، عمق کمتری دارد و بیشتر بر جنبه سرگرمی و هیجان تأکید می‌کند.

این فیلم در تلاش است تا با ایجاد فضایی پرالتهاب و پر رمز و راز، مخاطب را به وجد آورد. فیلمبرداری و تدوین، در خدمت پیشبرد روایت و حفظ ریتم تند فیلم قرار دارند. اگرچه فیلمنامه گاهی دچار ضعف‌هایی در منطق درونی می‌شود، اما تلاش برای ارائه پایانی غافلگیرکننده، یکی از نقاط قوت احتمالی آن به شمار می‌رود.

اگر از تماشای این فیلم لذت بردید، احتمالاً از تریلرهای روانشناختی با پیچش‌های داستانی و فضایی پرتعلیق مانند «رابطه مرگبار» (Body of Evidence)، «اقیانوس آرام» (Sliver) یا «کارهایی که مردگان مجاز به انجامشان هستند» (Wild Things) نیز استقبال خواهید کرد.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.