Dizzy Dishes

تماشای «بشقاب‌های گیج‌کننده» بیش از هر چیز به علاقه‌مندان به تاریخ انیمیشن و کاراکترهای کلاسیک توصیه می‌شود. این اثر، پنجره‌ای به دوران اولیه خلق بتّی بوپ است؛ زمانی که او هنوز در حال شکل‌گیری بود و ویژگی‌های منحصر به فردش به تدریج پیدا می‌شد. دیدن اولین تجسم این آیکون فرهنگی، با آن گوش‌های سگی و سبک اجرای ترانه متفاوت، برای درک سیر تحول شخصیتش بسیار جذاب است. اگر به دنبال نوستالژی و نگاهی به ریشه‌های انیمیشن‌های کلامی هستید، این فیلم کوتاه ارزش دیدن را دارد.

قوت اصلی این انیمیشن کوتاه، در ارزش تاریخی و معرفی اولیه بتّی بوپ است. طراحی کاراکتر در این مرحله هنوز ابتدایی است و شخصیت‌پردازی به آن عمق امروزی نرسیده، اما انرژی و سبک اجرای ترانه توسط بتی، نشانه‌هایی از جذابیت آینده او را به نمایش می‌گذارد. کارگردانی دیو فلیشر و گریم نت‌ویک، با وجود محدودیت‌های فنی آن دوران، سعی در ایجاد فضایی شاد و پرانرژی دارد. ضعف اصلی اما در تکراری بودن برخی شوخی‌ها و روایت نسبتاً ساده آن است که ممکن است برای مخاطب امروزی چندان گیرا نباشد.

«بشقاب‌های گیج‌کننده» در ژانر انیمیشن کمدی کوتاه قرار می‌گیرد و جزو سری Talkartoons استودیو فلیشر محسوب می‌شود. این انیمیشن‌ها در اوایل دهه ۱۹۳۰، پیشگام استفاده از صدا در انیمیشن بودند و «بشقاب‌های گیج‌کننده» نیز از این قاعده مستثنی نیست. فضای کلی اثر، شاد، پرانرژی و گاهی سورئال است که مشخصه اصلی آثار فلیشر محسوب می‌شود. این ژانر در آن دوران، بیشتر بر سرگرمی لحظه‌ای و نمایش توانایی‌های فنی جدید، مانند همگام‌سازی صدا و تصویر، تمرکز داشت.

تماشای این فیلم کوتاه به شما این امکان را می‌دهد که شاهد تولد یکی از نمادین‌ترین شخصیت‌های انیمیشن قرن بیستم باشید. درک می‌کنید که چگونه بتّی بوپ از یک کاراکتر با گوش‌های سگی به نماد فمینیسم اولیه و جذابیت تبدیل شد. همچنین، با سبک منحصر به فرد انیمیشن‌سازی استودیو فلیشر، که اغلب با جزئیات بصری غنی و انیمیشن روان (برای زمان خود) شناخته می‌شد، آشنا می‌شوید. این فیلم، گامی مهم در تاریخ انیمیشن کلامی و مسیری را که منجر به خلق آثاری چون Popeye و Superman توسط فلیشر شد، روشن می‌سازد.

اگر از تماشای «بشقاب‌های گیج‌کننده» و اولین حضور بتّی بوپ لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم انیمیشن‌های دیگر بتّی بوپ از استودیو فلیشر، مانند « pobre Cinderella» (1934) و «Betty Boop and Grampy» (1935) را نیز ببینید تا سیر تکامل این شخصیت دوست‌داشتنی را دنبال کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.