What Women Want

اگر به دنبال یک کمدی رمانتیک سرگرم‌کننده با چاشنی فانتزی هستید که بتواند شما را بخنداند و در عین حال به تفکر درباره روابط انسانی وادار کند، این فیلم انتخاب مناسبی است. بازی گیبسن در نقش مردی که ناگهان با دنیای درونی زنان روبرو می‌شود، بسیار دیدنی است و هلن هانت نیز حضوری قوی در مقابل او دارد. فضاسازی فیلم و ریتم مناسب آن، تجربه‌ای لذت‌بخش را رقم می‌زند.

قوت اصلی فیلم در ایده مرکزی و اجرای آن است. توانایی شنیدن افکار زنان، پتانسیل بالایی برای خلق موقعیت‌های کمدی و گاهی تلخ دارد و فیلمنامه به خوبی از این پتانسیل بهره برده است. همچنین، کارگردانی نانسی مایرز در ایجاد تعادل بین لحظات خنده‌دار و احساسی، قابل تقدیر است. فیلمبرداری و طراحی صحنه نیز به خوبی فضای آژانس تبلیغاتی و زندگی شخصیت‌ها را به تصویر می‌کشند.

«آنچه زنان می‌خواهند» در ژانر کمدی رمانتیک فانتزی قرار می‌گیرد. این فیلم با ترکیب عناصر کمدی، عاشقانه و یک عنصر فراطبیعی، روایتی منحصر به فرد ارائه می‌دهد. این ژانر ترکیبی به فیلم اجازه می‌دهد تا هم سرگرم‌کننده باشد و هم به موضوعات عمیق‌تری چون درک متقابل و کلیشه‌های جنسیتی بپردازد.

این فیلم با موفقیت توانسته است یک ایده فانتزی را به داستانی انسانی و قابل لمس تبدیل کند. تماشای تحول شخصیت نیک مارشال از یک مرد خودشیفته و زن‌ستیز به فردی همدل‌تر، یکی از نقاط قوت فیلم است. همچنین، فیلم به شکلی طنزآمیز به کلیشه‌های رایج در مورد زنان و مردان می‌پردازد و مخاطب را به چالش می‌کشد.

اگر از تماشای «آنچه زنان می‌خواهند» لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی چون «رابطه عاشقانه» (When Harry Met Sally...) با بازی درخشان بیلی کریستال و مگ رایان که به ظرافت‌های روابط می‌پردازد، یا «روز گراندهاگ» (Groundhog Day) با ایده مشابهی از تکرار و تحول شخصیت، و همچنین «مردی که زیاد می‌دانست» (The Man Who Knew Too Little) را با مضامین کمدی و اشتباهات هویتی، امتحان کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.