Beetlejuice Beetlejuice

اگر دلتنگ فضای منحصر به فرد و سیاه و سفید تیم برتون شده‌اید و خاطرات خوشی از «بیتل جویس» اصلی دارید، این دنباله ارزش دیدن را دارد. بازگشت مایکل کیتون در نقش جنون‌آمیز بیتل جویس، به تنهایی یک دلیل کافی است. علاوه بر این، بازی درخشان وینونا رایدر در نقش لیدیا، کاترین اوهارا و حضور چهره‌ای تازه مانند جنا اورتگا، نویدبخش تجربه‌ای سرگرم‌کننده و نوستالژیک است. این فیلم با حفظ امضای بصری برتون و فضاسازی خاص خود، تلاش می‌کند تا هم هواداران قدیمی را راضی کند و هم مخاطبان جدیدی را به دنیای پر از جادو و شیطنت بیتل جویس بکشاند.

قدرت اصلی فیلم در وفاداری به لحن و سبک بصری قسمت اول نهفته است. تیم برتون با همان نگاه خاص خود، دنیایی سورئال و پر از جزئیات عجیب و غریب خلق کرده است. بازی‌ها، به خصوص بازگشت کیتن، ستودنی است و بار کمدی فیلم را به دوش می‌کشد. با این حال، شاید بتوان گفت ریتم فیلم در برخی قسمت‌ها کمی کند می‌شود و برخی خطوط داستانی به اندازه‌ی کافی بسط پیدا نمی‌کنند. فیلمنامه تلاش می‌کند تا مفاهیم عمیق‌تری مانند خانواده و پذیرش را نیز بگنجاند، اما گاهی این تلاش‌ها در میان شوخی‌های معمول ژانر گم می‌شوند. با این وجود، جنبه‌ی سرگرمی و نوستالژی فیلم، نقاط ضعف احتمالی آن را کمرنگ می‌کند.

«بیتل جویس بیتل جویس» در ژانر کمدی-فانتزی-وحشت قرار می‌گیرد، اما بیش از هر چیز، امضای تیم برتون در کارگردانی، آن را به اثری منحصر به فرد تبدیل کرده است. این فیلم با الهام از کارهای گوتیک و سورئال، فضایی تاریک اما در عین حال فانتزی و شوخ‌طبعانه خلق می‌کند. برخلاف بسیاری از فیلم‌های ترسناک، اینجا ترس با خنده در هم آمیخته و هیجان ناشی از مواجهه با موجودات ماوراءطبیعی، با موقعیت‌های کمدی و گاهی ابزورد همراه است. فیلمبرداری با استفاده از رنگ‌ها و طراحی صحنه، به این فضای خاص جان می‌بخشد و داستانی را روایت می‌کند که در مرز بین دنیای زندگان و مردگان اتفاق می‌افتد.

تماشای «بیتل جویس بیتل جویس» فرصتی است برای غرق شدن دوباره در دنیایی که خلاقیت در آن حرف اول را می‌زند. این فیلم نه تنها یک دنباله‌ی موفق برای اثری کلاسیک محسوب می‌شود، بلکه با معرفی شخصیت‌های جدید و پرداختن به روابط خانوادگی در بستری فانتزی، حرف‌های تازه‌ای برای گفتن دارد. بازگشت به این جهان، یادآور قدرت داستان‌گویی خلاقانه و اهمیت حفظ اصالت در ساخت دنباله‌هاست. همچنین، این فیلم با ارائه‌ی یک تجربه‌ی سینمایی سرگرم‌کننده و بصری، لحظات شادی را برای مخاطب رقم می‌زند.

اگر از فضای خاص و کمدی سیاه «بیتل جویس بیتل جویس» لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی مانند «اد وود» (Ed Wood) با همان امضای تیم برتون و فضایی مشابه، «عروس مرده» (Corpse Bride) برای تجربه‌ی انیمیشن استاپ‌موشن او، و یا «مریخی‌ها حمله می‌کنند!» (Mars Attacks!) با لحن کمدی-علمی-تخیلی و سورئال خود را نیز تماشا کنید.

این فیلم دنباله‌ای مستقیم بر فیلم «بیتل جویس» محصول سال ۱۹۸۸ است. برای درک بهتر داستان و شخصیت‌ها، تماشای فیلم اول توصیه می‌شود.