Aalwar

اگرچه «آلوار» از نظر منتقدان و مخاطبان امتیاز پایینی کسب کرده است، اما برای علاقه‌مندان به سینمای اکشن هندی و به خصوص طرفداران پر و پا قرص آجیت کومار، ممکن است جذابیت‌هایی داشته باشد. بازی او در نقش‌های مختلف و تلاش برای اجرای صحنه‌های اکشن، شاید تنها نقطه قوت قابل ذکر فیلم باشد. همچنین، حضور آسین، بازیگر محبوب، می‌تواند برای برخی تماشاگران دلیلی برای دیدن فیلم باشد.

نقاط قوت «آلوار» بسیار محدود و عمدتاً در بازی شخصیت اصلی و ایده‌ی اولیه‌ی متفاوت آن خلاصه می‌شود. آجیت کومار با وجود فیلمنامه‌ای ضعیف، تلاش زیادی برای باورپذیر کردن نقش خود کرده است. اما فیلمنامه فاقد عمق لازم است و شخصیت‌پردازی‌ها سطحی باقی می‌مانند. کارگردانی چِلا نیز نتوانسته است ریتم مناسبی به فیلم ببخشد و فضاسازی لازم برای درام را ایجاد کند. موسیقی متن نیز غالباً آزاردهنده توصیف شده است.

«آلوار» در ژانر اکشن قرار می‌گیرد، اما با توجه به موضوع انتقام و حضور شخصیت مذهبی، رگه‌هایی از درام و حتی نقد اجتماعی را نیز در خود دارد. با این حال، فیلم در اجرای عناصر اکشن نیز موفق عمل نکرده و بیشتر صحنه‌ها کلیشه‌ای و بدون خلاقیت هستند. این ترکیب ناموفق از ژانرها، به فیلم لطمه زده است.

تماشای «آلوار» تجربه‌ای است که بیشتر به درد طرفداران دوآتشه آجیت کومار می‌خورد. اگر به دنبال فیلمی با داستان پیچیده، کارگردانی قوی، یا فیلمبرداری چشم‌نواز هستید، این فیلم احتمالاً شما را ناامید خواهد کرد. اما اگر صرفاً می‌خواهید یکی از فیلم‌های قدیمی آجیت کومار را ببینید و از بازی او لذت ببرید، شاید بتوانید با آن کنار بیایید.

اگر از طرفداران سینمای اکشن هندی با ایده‌های کمی متفاوت هستید و بازی ستارگان آن برایتان جذاب است، شاید بد نباشد نگاهی به فیلم‌هایی مانند «گجینی» (Ghajini) با بازی همین بازیگران یا دیگر آثار پرطرفدار آجیت کومار بیندازید. همچنین، برای تجربه‌ی داستان‌های انتقامی با رویکردی متفاوت‌تر، فیلم «پدرخوانده» (The Godfather) را نیز پیشنهاد می‌کنیم.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.