New York Ninja

اگر از علاقه‌مندان به فیلم‌های اکشن دهه ۸۰، به‌خصوص آثار نینجایی و سینمای «گریت شیم» (Grindhouse) هستید، «نینجای نیویورک» تجربه‌ای فراموش‌نشدنی خواهد بود. این فیلم صرفاً یک اثر سینمایی نیست، بلکه یک پدیده فرهنگی است که نشان می‌دهد چگونه آثار گمشده می‌توانند دوباره جان بگیرند و مخاطبان خود را بیابند. فضای نوستالژیک، موسیقی متن سینث‌ویو که به تازگی برای فیلم ساخته شده، و بازی‌های اغراق‌آمیز، همگی دست به دست هم می‌دهند تا یک سرگرمی ناب و گاهی خنده‌دار را ارائه دهند. این فیلم بیش از آنکه به دنبال عمق داستانی باشد، بر روی فضاسازی و لذت بصری تمرکز دارد.

بی‌شک، بزرگترین نقطه قوت «نینجای نیویورک» تاریخچه ساخت آن است. تکمیل شدن فیلم پس از حدود ۴۰ سال، آن را از یک اثر معمولی متمایز می‌کند. اضافه شدن صداگذاری‌ها و موسیقی متن جدید، که با حال و هوای دهه ۸۰ همخوانی دارد، به فیلم جان تازه‌ای بخشیده است. از سوی دیگر، بازی بازیگرانی چون دان ویلسون و مایکل بریمن، با وجود گذشت زمان، همچنان جذابیت خود را حفظ کرده است. فیلمبرداری در خیابان‌های نیویورک نیز به خوبی توانسته حس و حال آن دوران را بازسازی کند و شهری پر از خطر و جرم و جنایت را به تصویر بکشد.

«نینجای نیویورک» در ژانر اکشن، جنایی و هیجانی قرار می‌گیرد، اما با توجه به تاریخچه ساخت و تکمیل آن، می‌توان آن را در زیرژانر «گریت شیم» یا «بد مووی» (Bad Movie) نیز طبقه‌بندی کرد. این دسته از فیلم‌ها اغلب با بودجه کم، فیلمنامه‌های ضعیف، بازی‌های اغراق‌آمیز و صحنه‌های اکشن غیرواقعی شناخته می‌شوند، اما به دلیل همین نقص‌ها، جذابیت خاصی برای طرفداران خود دارند. این فیلم با الهام از موج فیلم‌های نینجایی دهه ۸۰، سعی در بازسازی آن دوران دارد و از این رو، عناصر نوستالژیک قوی‌ای در آن دیده می‌شود.

تماشای «نینجای نیویورک» مانند سفری به گذشته سینمای اکشن است. این فیلم به شما اجازه می‌دهد تا شاهد تلاش‌های اولیه برای ساخت یک اثر نینجایی در قلب منهتن باشید و ببینید که چگونه یک پروژه ناتمام می‌تواند با عشق و علاقه دوباره به زندگی بازگردد. موسیقی متن فوق‌العاده و فضاسازی نوستالژیک، تجربه‌ای لذت‌بخش را برای علاقه‌مندان به این سبک رقم می‌زند. همچنین، تماشای بازیگران کهنه‌کار این ژانر در کنار هم، غافلگیرکننده و جذاب است.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌های کلاسیک نینجایی مانند «اژدهای دوازده پنجه» (Dragon Lord) با بازی جکی چان یا «نینجای تاریکی» (The Dark Ninja) را نیز از دست ندهید. همچنین، اگر به دنبال فیلم‌های اکشن دهه ۸۰ با فضایی مشابه هستید، «کاراته کید ۲» (The Karate Kid Part II) می‌تواند گزینه مناسبی باشد.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.