Beginners

اگر به دنبال فیلمی هستید که با لحنی لطیف و انسانی، شما را به خنده وادارد و سپس در گوشه‌ای از قلبتان بنشیند، «مبتدی ها» انتخاب درستی است. این فیلم با بازی‌های درخشان، به خصوص اجرای کریستوفر پلامر در نقش پدری که در سن ۷۵ سالگی هویت واقعی خود را کشف می‌کند، تجربه‌ای فراموش‌نشدنی را رقم می‌زند. کارگردانی مایک میلز، با فضاسازی دقیق و استفاده هنرمندانه از موسیقی و تصویر، داستانی شخصی و در عین حال جهان‌شمول را روایت می‌کند که حس همدردی و همدلی را در مخاطب برمی‌انگیزد.

نقطه قوت اصلی «مبتدی ها» در فیلمنامه‌ی هوشمندانه‌ی آن است که توانسته موضوعات حساس و گاه دشواری چون همجنسگرایی در سنین بالا، فقدان و شروع دوباره را با رویکردی مثبت و امیدبخش به تصویر بکشد. بازی بازیگران، به ویژه تعامل بین ایوان مک‌گرگور و کریستوفر پلامر، بسیار طبیعی و تأثیرگذار است. فیلمبرداری و تدوین نیز به خوبی به پیشبرد روایت کمک کرده و ریتم مناسبی به فیلم بخشیده‌اند.

«مبتدی ها» در ژانر کمدی-درام-رمانتیک قرار می‌گیرد، اما به طرز ماهرانه‌ای از کلیشه‌های این ژانرها فراتر می‌رود. این فیلم بیشتر یک مطالعه شخصیتی عمیق است تا یک کمدی صرف یا درام تلخ. عنصر رمانتیک نیز به شکلی ظریف و غیرمنتظره در تار و پود داستان تنیده شده و به غنای آن افزوده است.

تماشای «مبتدی ها» می‌تواند دیدگاه شما را نسبت به خانواده، پذیرش اجتماعی و معنای واقعی «شروع کردن» در هر سنی تغییر دهد. این فیلم یادآوری می‌کند که هرگز برای کشف حقیقت خود یا جستجوی خوشبختی دیر نیست و عشق می‌تواند در غیرمنتظره‌ترین شکل‌ها و زمان‌ها شکوفا شود. همچنین، این اثر به مخاطب کمک می‌کند تا درباره‌ی شجاعت لازم برای زندگی بر اساس ارزش‌های شخصی تأمل کند.

اگر از فضاسازی لطیف و داستان‌های انسانی «مبتدی ها» لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی چون «ماهی مرکب و نهنگ» (The Squid and the Whale) به خاطر پرداختن به روابط خانوادگی پیچیده، «کسب و کار خانوادگی» (Little Miss Sunshine) به دلیل ترکیب کمدی و درام خانوادگی، و «نیمه شب در پاریس» (Midnight in Paris) وودی آلن را نیز تماشا کنید که با رویکردی شاعرانه به گذشته و هویت می‌پردازند.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.