The Human Centipede 2 (Full Sequence)

اگر از علاقه‌مندان به ژانر وحشت افراطی هستید و به دنبال تجربه‌ای هستید که شما را تا مرز انزجار پیش ببرد، «هزارپای انسانی ۲» می‌تواند انتخاب شما باشد. این فیلم، صرفاً برای شوکه کردن مخاطب ساخته شده و در این هدف، موفق عمل می‌کند. بازی لورنس آر. هاروی در نقش مارتین، یکی از نقاط قوت فیلم است که توانسته به خوبی جنون و انزجار شخصیت را به تصویر بکشد. فضاسازی تاریک و دلهره‌آور فیلم نیز به خوبی حس اضطراب را منتقل می‌کند، اما تماشای آن به هیچ عنوان برای افراد با روحیات حساس توصیه نمی‌شود.

قدرت اصلی فیلم در جسارت بی‌پروا و نمایش عریان خشونت و انزجار است. تام سیکس هیچ ابایی از نشان دادن صحنه‌هایی ندارد که نفس بیننده را بند می‌آورد. فیلمبرداری در خدمت این هدف بوده و با زوایای دوربین و تدوین، بر حس دلهره و ناخوشایند بودن فضا می‌افزاید. با این حال، فیلمنامه و شخصیت‌پردازی، نقاط ضعف عمده این اثر محسوب می‌شوند. بسیاری از مخاطبان، فیلم را فاقد منطق داستانی و انگیزه‌های قابل درک برای شخصیت‌ها می‌دانند و صرفاً آن را «شکنجه‌نما» (torture porn) تلقی می‌کنند.

«هزارپای انسانی ۲» متعلق به زیرژانر «وحشت افراطی» (Extreme Horror) است. این ژانر در دهه ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰ میلادی با فیلم‌هایی چون «اره» (Saw) و «ه হোস্টل» (Hostel) به اوج خود رسید و بر نمایش صریح خشونت، شکنجه و انزجار تمرکز دارد. این فیلم، با فاصله گرفتن از عناصر روانی و درام، تمام تمرکز خود را بر ایجاد شوک و ترس از طریق نمایش فیزیکی درد و تحقیر گذاشته است. ریتم فیلم، با وجود سکانس‌های طولانی و گاه خسته‌کننده، تلاش می‌کند تا با ایجاد تنش‌های مداوم، مخاطب را درگیر نگه دارد.

این فیلم به خاطر نمایش بی‌سابقه خشونت و جنون، شهرت جهانی پیدا کرده است. تام سیکس با ساخت این اثر، جایگاه خود را به عنوان یکی از جسورترین و بحث‌برانگیزترین فیلمسازان ژانر وحشت تثبیت کرد. «هزارپای انسانی ۲» توانست توجهات زیادی را به خود جلب کند، هرچند بیشتر به خاطر جنجال و انزجارآوری‌اش تا ارزش‌های سینمایی. بازی لورنس آر. هاروی نیز به عنوان یکی از جنون‌آمیزترین شخصیت‌های منفی تاریخ سینما، مورد توجه قرار گرفت.

اگر از این فیلم لذت بردید و به دنبال آثاری با فضای مشابه و شوکه‌کننده هستید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی مانند «مرز جهنم» (Martyrs) ساخته گاسپار نوئه، «سنتینل» (The Sentinel) به کارگردانی لئو کاراکس (اگرچه فضایی متفاوت دارد اما در جنون مشابه است)، و یا «مهمانی سوسیس» (Sausage Party) را که البته ژانری کاملاً متفاوت دارد اما در نمایش بی‌پروا و انزجارآور، اشتراکاتی پیدا می‌کند، تماشا کنید.

این فیلم بخشی از سه‌گانه «هزارپای انسانی» است. برای درک بهتر داستان و شخصیت‌ها، توصیه می‌شود ابتدا فیلم اول، «هزارپای انسانی» (The Human Centipede (First Sequence)) محصول ۲۰۱۰ را تماشا کنید و سپس به سراغ این قسمت و در نهایت قسمت سوم بروید.