Coup de Chance

اگر از علاقه‌مندان به سینمای وودی آلن هستید و از تماشای فیلم‌هایی با فضاسازی کلاسیک پاریس، دیالوگ‌های هوشمندانه و کاوشی در عمق روان انسان لذت می‌برید، «کودتای شانس» می‌تواند گزینه‌ی مناسبی باشد. این فیلم، گرچه شاید به اندازه‌ی آثار کلاسیک آلن درخشان نباشد، اما همچنان امضای کارگردانش را در خود دارد و تلاشی قابل‌توجه برای بازگشت به فرمول موفق گذشته است. بازی‌های خوب بازیگران، به‌خصوص نقش اصلی زن، و فیلمبرداری چشم‌نواز، از دیگر دلایل دیدن این اثر هستند.

نقطه قوت اصلی فیلم، کارگردانی استادانه‌ی وودی آلن و توانایی او در خلق فضایی نوستالژیک و در عین حال پرتنش است. فیلمبرداری و تدوین نیز در خدمت روایت قرار گرفته و به خوبی توانسته‌اند حس تعلیق و درام را به مخاطب منتقل کنند. بازیگران نیز با ارائه اجرایی قابل قبول، به باورپذیری شخصیت‌ها کمک کرده‌اند. با این حال، برخی ممکن است فیلمنامه را تا حدی قابل پیش‌بینی یا تکراری در مقایسه با کارهای قبلی آلن بدانند. ریتم فیلم نیز در برخی قسمت‌ها کند می‌شود که ممکن است برای همه جذاب نباشد.

«کودتای شانس» در ژانر کمدی-درام با مایه‌های جنایی قرار می‌گیرد، اما شاید بیشتر از آنکه خنده‌دار باشد، تلخ و گزنده است. لحن فیلم، گرچه در ابتدا با شوخی‌های کلامی و موقعیت‌های آشنای آلن آغاز می‌شود، اما به تدریج به سمت درام روانشناختی و حتی تعلیق جنایی کشیده می‌شود. این ترکیب ژانری، تجربه‌ای چندوجهی را برای تماشاگر فراهم می‌کند که در آن، خنده تلخ بر لبانش می‌نشیند.

وودی آلن با «کودتای شانس»، بار دیگر توانایی خود را در به تصویر کشیدن روابط پیچیده انسانی و نقش شانس در زندگی ما نشان می‌دهد. او موفق شده است فضایی فرانسوی‌نشین و در عین حال با درون‌مایه‌های همیشگی آثارش خلق کند. فیلم، تماشاگر را به تأمل درباره انتخاب‌ها، وفاداری و عواقب اعمالش وامی‌دارد. همچنین، فیلمبرداری زیبا از پاریس و بازی‌های خوب، از دستاوردهای دیگر این اثر است.

اگر از تماشای «کودتای شانس» لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی مانند «امتیاز نهایی» (Match Point) از همین کارگردان را که به موضوع مشابهی می‌پردازد، یا آثار کلاسیک فرانسوی مانند «عشق‌های زناشویی» (Jules et Jim) اثر فرانسوا تروفو را برای درک بهتر سینمای فرانسه و درام‌های عاشقانه پیچیده تماشا کنید. همچنین، فیلم «زنگار و استخوان» (Rust and Bone) ژان-پیر ژونه، با فضایی دراماتیک و بازی‌های قوی، می‌تواند گزینه مناسبی باشد.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.