Horrible Bosses

اگر به دنبال کمدی‌هایی هستید که قواعد معمول را زیر پا می‌گذارند و با شوخی‌های جسورانه و موقعیت‌های غیرمنتظره، شما را از خنده روده‌بر کنند، «رؤسای وحشتناک» انتخاب درستی است. این فیلم با بازی‌های درخشان بازیگرانش، به‌خصوص در به تصویر کشیدن شخصیت‌های شرور و در عین حال بامزه، تجربه‌ای فراموش‌نشدنی را رقم می‌زند. فضاسازی فیلم به گونه‌ای است که حس همدردی با شخصیت‌های اصلی و در عین حال لذت بردن از سقوط آن‌ها را به شما القا می‌کند.

نقاط قوت اصلی فیلم در فیلمنامه هوشمندانه و بازی‌های عالی نهفته است. کارگردانی سث گوردون با دقت به جزئیات، کمدی تاریک فیلم را به بهترین شکل ممکن به نمایش گذاشته است. بازیگران نقش رؤسای وحشتناک، به‌ویژه کوین اسپیسی و جنیفر انیستون، با اغراق‌های به‌جا و بازی‌های کاریزماتیک خود، صحنه‌ها را دزدیده‌اند. حتی شخصیت‌های اصلی نیز با وجود ضعف‌هایشان، به دلیل بازی خوب بازیگرانشان، باورپذیر از آب درآمده‌اند.

«رؤسای وحشتناک» در ژانر کمدی جنایی قرار می‌گیرد، اما سویه‌هایی از کمدی سیاه و حتی تریلر را نیز در خود دارد. این فیلم با الهام از کمدی‌های کلاسیک که در آن‌ها شخصیت‌های معمولی درگیر نقشه‌های عجیب و غریب می‌شوند، رویکردی تازه به این ژانر ارائه می‌دهد. فیلم از شوخی‌های کلامی، موقعیت‌های نابهنگام و کمدی فیزیکی بهره می‌برد تا لبخند را بر لبان تماشاگر بنشاند.

تماشای این فیلم تجربه‌ای مملو از خنده و هیجان خواهد بود. شما با شخصیت‌هایی همذات‌پنداری خواهید کرد که در اوج استیصال به دنبال راه‌حل‌های غیرعادی هستند. فیلم نشان می‌دهد که چگونه فشارهای کاری و روابط سمی می‌توانند افراد را به سمت تصمیمات ناگهانی سوق دهند، البته با چاشنی طنز و اغراق. این اثر سینمایی، اثباتی بر این مدعاست که هنوز هم می‌توان کمدی‌های بزرگسالانه و سرگرم‌کننده ساخت که همزمان حرفی برای گفتن داشته باشند.

اگر از فضای کمدی سیاه و داستان‌های غیرمنتظره «رؤسای وحشتناک» لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی مانند «شب نیمه تابستان» (The Nice Guys) با بازی رایان گاسلینگ و راسل کرو، یا کمدی تاریک «فارگو» (Fargo) برادران کوئن را نیز تماشا کنید. همچنین، «چگونه اژدهای خود را آموزش دهید» (How to Train Your Dragon) با وجود تفاوت ژانری، در فضاسازی و شخصیت‌پردازی‌هایش شباهت‌هایی دارد.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.