Ruthless

اگر به دنبال یک فیلم اکشن سرراست و بدون پیچیدگی‌های داستانی زیاد هستید و از تماشای درگیری‌های فیزیکی و تلاش یک قهرمان برای اجرای عدالت به شیوه شخصی لذت می‌برید، «بی‌رحم» می‌تواند گزینه‌ی سرگرم‌کننده‌ای باشد. حضور درموت مولرونی در نقش اصلی، که تلاش می‌کند تا حس پدری داغدار و در عین حال مبارزی خستگی‌ناپذیر را به تصویر بکشد، یکی از نقاط قوت احتمالی فیلم است.

قدرت اصلی فیلم در ریتم نسبتاً سریع و صحنه‌های اکشن آن نهفته است. کارگردان، آرت کاماچو، سعی کرده تا با حفظ تنش و ضرباهنگ مناسب، فیلم را از افتادن در دام خسته‌کنندگی نجات دهد. با این حال، فیلمنامه و شخصیت‌پردازی‌ها، به‌خصوص در مقایسه با آثار شاخص‌تر ژانر، جای کار بیشتری داشتند و گاهی دیالوگ‌ها و موقعیت‌ها کمی تصنعی به نظر می‌رسند. بودجه محدود نیز در برخی جنبه‌های تولید، از جمله جلوه‌های ویژه، قابل مشاهده است.

«بی‌رحم» در دسته فیلم‌های اکشن انتقامی قرار می‌گیرد؛ زیرژانری که در دهه‌های گذشته، به‌ویژه در دهه ۹۰ میلادی، طرفداران زیادی داشت و فیلم‌هایی مانند «ربوده شده» (Taken) از نمونه‌های موفق اخیر آن محسوب می‌شوند. این نوع فیلم‌ها معمولاً بر روی یک قهرمان تنها تمرکز می‌کنند که برای انتقام یا نجات فردی عزیز، با خلافکاران درگیر می‌شود و فیلمنامه اغلب حول محور شخصیت اصلی و انگیزه‌های او شکل می‌گیرد. «بی‌رحم» تلاش می‌کند تا با حفظ مولفه‌های این ژانر، داستانی تکراری را در قالبی جدید روایت کند.

این فیلم موفق شده تا حدودی حس نوستالژیک فیلم‌های اکشن قدیمی‌تر را با تمی مدرن ترکیب کند. طرفداران درموت مولرونی ممکن است از تماشای او در نقش یک شخصیت سرسخت و مصمم لذت ببرند. همچنین، برای کسانی که به دنبال یک فیلم اکشن با پایان‌بندی مشخص و رضایت‌بخش هستند، «بی‌رحم» می‌تواند جذاب باشد.

اگر از تماشای فیلم‌های اکشن انتقامی با محوریت قهرمانی که برای اجرای عدالت قدم پیش می‌گذارد لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌های «جان‌سخت» (Die Hard)، «مردی از هیج‌کجا» (The Man from Nowhere) و «پلیس آهنی» (RoboCop) را نیز در پاپ‌کورن تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.