Robin Hood

تماشای «رابین هود» ۱۹۲۲، سفری به دوران طلایی سینمای صامت و گامی در شناخت ریشه‌های یکی از محبوب‌ترین افسانه‌های سینمایی است. این فیلم با بازی درخشان داگلاس فیربنکس، که الحق برازنده نقش رابین هود است، و با تکیه بر عظمت صحنه‌سازی و طراحی لباس، حتی پس از گذشت یک قرن، همچنان تماشایی است. اگر به دنبال تجربه‌ای کلاسیک، پر از هیجان، اندکی رمانتیسم و نگاهی به تاریخ سینما هستید، این اثر را از دست ندهید.

بزرگترین نقطه قوت این اثر، بدون شک، حضور داگلاس فیربنکس است که با حرکات آکروباتیک و شخصیت‌پردازی گیرا، بار اصلی فیلم را بر دوش می‌کشد. همچنین، عظمت تولید و ساخت دکورهای عظیم، از جمله قلعه‌ای تمام‌عیار، نشان از سرمایه‌گذاری هنگفت و توجه به جزئیات در آن دوران دارد. با این حال، ریتم کند در بخش‌هایی از فیلم و طولانی بودن برخی سکانس‌ها، ممکن است برای مخاطب امروزی کمی خسته‌کننده باشد. فضاسازی فیلم، گرچه باشکوه است، اما گاهی حس سرما و خالی بودن را القا می‌کند.

«رابین هود» در سال ۱۹۲۲، یکی از پرهزینه‌ترین تولیدات دوران سینمای صامت بود و تا به امروز، یکی از بزرگترین اقتباس‌های سینمایی از این افسانه محسوب می‌شود. این فیلم، ضمن وفاداری به ژانر ماجراجویی و عاشقانه، با ایجاد فضایی حماسی و نمایش نبرد خیر و شر، پایه‌های بسیاری از اقتباس‌های بعدی را بنا نهاد. این اثر، نمایانگر اوج دوران بازیگری داگلاس فیربنکس و سبکی است که او در خلق قهرمانان شمشیرزن ابداع کرد.

با دیدن این اثر، با یکی از اولین و تاثیرگذارترین تجسم‌های سینمایی شخصیت رابین هود آشنا می‌شوید. این فیلم، علاوه بر جنبه سرگرمی، دریچه‌ای به سوی تکنیک‌های فیلمسازی در دوران صامت و اهمیت صحنه‌سازی و بازیگری در آن دوران می‌گشاید. همچنین، با وجود برخی نادقیق‌های تاریخی، تصویری رمانتیک و ایده‌آل از قهرمانان قرون وسطی ارائه می‌دهد که جذابیت خاص خود را دارد.

اگر از تماشای «رابین هود» لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌های ماجراجویانه کلاسیک با قهرمانان کاریزماتیک مانند «زورو» (۱۹۲۰) با بازی خود فیربنکس، یا آثار حماسی دیگری که فضایی مشابه را بازسازی می‌کنند، مانند «رابین هود» (۱۹۳۸) با بازی ارول فلین، و همچنین «شمشیر در سنگ» (۱۹۶۳) را مشاهده کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.