The Call

اگر از علاقه‌مندان به ژانر وحشت با المان‌های معمایی هستید و بازیگران کهنه‌کاری چون لین شِی (Lin Shaye) و توبین بِـل (Tobin Bell) را دوست دارید، «تماس» می‌تواند گزینه‌ی سرگرم‌کننده‌ای برای گذراندن یک شب باشد. حضور این دو بازیگر، که سابقه‌ای درخشان در ژانر وحشت دارند، به فیلم وزنی اضافه کرده و تلاش می‌کنند تا از ضعف‌های فیلمنامه عبور کنند.

قوی‌ترین نقطه این اثر، بدون شک، حضور لین شِی و توبین بِـل است. این دو بازیگر با تجربه‌ی خود، توانسته‌اند به شخصیت‌های خود عمق ببخشند و لحظاتی پرتنش و ترسناک خلق کنند. فضاسازی و فیلمبرداری نیز تلاش کرده‌اند تا حس تعلیق و ترس را به خوبی منتقل کنند، هرچند گاهی در رسیدن به هدف خود ناکام می‌مانند. موسیقی متن نیز در ایجاد اتمسفر نقش مؤثری دارد.

«تماس» در ژانر وحشت، معمایی و هیجان‌انگیز قرار می‌گیرد. فیلم سعی دارد با ترکیب این عناصر، تجربه‌ای متفاوت ارائه دهد. فضایی که در دهه ۸۰ میلادی روایت می‌شود، یادآور فیلم‌های کلاسیک این سبک است، اما در اجرا، گاهی از پتانسیل خود بازمی‌ماند و به فیلم‌های ترسناک استاندارد و قابل پیش‌بینی شباهت پیدا می‌کند.

تماشای «تماس» می‌تواند فرصتی برای دیدن بازیگران محبوب ژانر وحشت در کنار هم باشد. همچنین، اگر به داستان‌هایی با محوریت بقا در موقعیت‌های دلهره‌آور علاقه دارید، این فیلم می‌تواند برایتان جذاب باشد. فیلم سعی دارد با ایجاد تعلیق و غافلگیری، مخاطب را تا انتها درگیر نگه دارد، هرچند موفقیت آن در این زمینه نسبی است.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌های «احضار» (The Conjuring) را برای فضاسازی وهم‌آلود و بازی‌های قوی، «آن» (It) را برای تِم نوجوانانه و ترسناک، و «سکوت بره‌ها» (The Silence of the Lambs) را برای حضور شخصیت‌های کاریزماتیک و فضایی پر از تعلیق، تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.