Your Highness

اگر به دنبال فیلمی هستید که قواعد ژانر فانتزی را با شوخ‌طبعی بی‌پروا و گاه زننده به چالش بکشد، «اعلیحضرت» می‌تواند گزینه‌ی مناسبی باشد. این فیلم با بازی‌های درخشان دنی مک‌براید و جیمز فرانکو که شیمی خوبی با هم دارند، فضایی مفرح و دور از انتظار ایجاد می‌کند. ناتالی پورتمن نیز در نقشی متفاوت، حضوری به‌یادماندنی دارد. «اعلیحضرت» برای کسانی که از طنز بی‌قید و بند و خارج از عرف لذت می‌برند، تجربه‌ای سرگرم‌کننده خواهد بود.

قدرت اصلی فیلم در جسارت آن در شوخی با مضامین فانتزی و ایجاد موقعیت‌های کمدی مبتنی بر شخصیت‌پردازی‌های اغراق‌آمیز و دیالوگ‌های رکیک است. کارگردانی دیوید گوردون گرین، ریتم مناسبی به فیلم بخشیده و از افتادن آن در دام تکرار جلوگیری می‌کند. فیلمبرداری نیز با فضاسازی مناسب، دنیای فانتزی مورد نظر را به تصویر می‌کشد، هرچند تمرکز اصلی بر کمدی است و نه جلوه‌های ویژه سنگین.

«اعلیحضرت» در ژانر کمدی فانتزی اکشن قرار می‌گیرد، اما به شکلی جسورانه عناصر «کمدی سیاه» و «طنز بی‌ادبانه» را نیز با آن در هم می‌آمیزد. این فیلم بیشتر شبیه به آثاری چون «Blazing Saddles» در رویکرد بی‌محابای خود به ژانر است تا آثار فانتزی حماسی. طنز فیلم ریشه در شخصیت‌های ضعیف و موقعیت‌های پوچ دارد و به طور مداوم کلیشه‌های رایج در فیلم‌های شمشیر و جادو را زیر سوال می‌برد.

تماشاگر در «اعلیحضرت» با یک کمدی غیرمتعارف و خارج از چارچوب روبرو می‌شود که به خوبی از پسِ خنداندن مخاطب برمی‌آید. بازی‌های خوب بازیگران اصلی، به خصوص شیمی میان مک‌براید و فرانکو، و همچنین جسارت فیلم در شوخی با ژانر فانتزی، از نقاط قوت آن به شمار می‌آیند. این فیلم، تجربه‌ای متفاوت از کمدی فانتزی ارائه می‌دهد که ممکن است برای همه خوشایند نباشد، اما قطعاً به‌یادماندنی است.

اگر از فیلم «اعلیحضرت» لذت بردید، احتمالاً از تماشای فیلم‌هایی مانند «Superbad» (سوپر بد) برای طنز بی‌پروا و دوستی شخصیت‌ها، «Pineapple Express» (آناناس اکسپرس) برای ترکیب اکشن و کمدی با بازی همین بازیگران، و یا «Shaun of the Dead» (شان مردگان) برای پارودی هوشمندانه ژانر وحشت و کمدی، لذت خواهید برد.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.