مظفر (پرويز صياد)، كه خود را شاعر و مخترع مي داند، دل در گرو دختري به نام گلي (مري آپيك) دارد كه خواستگارش مطهر (محمد گودرزي) كاباره دار است. مظفر به اتفاق مادر (مهري وداديان) و دوستش محسن (نوذر آزادي) به خواستگاري گلي مي رود؛ اما با مخالفت مادر گلي (پري اقبال پور) مواجه مي شود. گلي براي «ستاره شدن» خود را به مطهر نزديك مي كند و خشم مظفر را برمي انگيزد. پرس و جوي پدر گلي روشن مي كند كه مطهر داراي زن و فرزند است، و مي كوشد دخترش را از ازدواج با مطهر منع كند. او كاري از پيش نمي برد و ناچار مظفر را راهنمايي مي كند كه روز عروسي گلي را بربايد. مظفر اشتباهي جورج، راننده مطهر، را مي ربايد و به واسطه او مطلع مي شود كه مطهر از همسرش (پروين دولتشاهي) هراس دارد. مظفر همسر مطهر را مطلع مي كند و آنها در مراسم ازدواج حاضر مي شود، و مطهر براي نجات خود از دست همسرش مظفر را به عنوان داماد معرفي مي كند.
Goli's mother doesn't let her to marry Mozafar who is a poet and an inventor but in a poor financial position. In a series of events Mozafar has to overcome his rich opponent, Motahar. AKA: Mozafar
«مظفر» ساخته مسعود زلی، داستانی آشنا اما دلنشین از عشق و مبارزه را در دل جامعهای سنتی روایت میکند. فیلمنامه با ظرافتی خاص، شخصیت مظفر را به عنوان یک شاعر و مخترع اما تهیدست در مقابل مطهر، خواستگار ثروتمند و با نفوذ گلی، قرار میدهد. این تقابل نه تنها برخاسته از تفاوتهای طبقاتی، بلکه ریشه در تضاد ارزشها دارد؛ جایی که مظفر نماد رویا و هنر است و مطهر نماینده مادیگرایی و قدرت. روند اتفاقات، با چاشنی طنز موقعیت و شخصیت، مخاطب را تا انتها درگیر کشمکشهای شخصیت اصلی برای رسیدن به عشقش نگه میدارد.
اگر به دنبال تجربهای از سینمای کمدی-رمانتیک ایرانی پیش از انقلاب هستید که هم لبخند بر لبان شما بنشاند و هم داستانی قابل تأمل از تلاش برای رسیدن به آرزوها را ارائه دهد، «مظفر» انتخابی ایدهآل است. بازی درخشان پرویز صیاد در نقش مظفر، به همراه فضاسازی نوستالژیک و ریتم مناسب روایت، این فیلم را به اثری تماشایی تبدیل کرده است.
نقاط قوت فیلم در شخصیتپردازیهای باورپذیر، به خصوص کاراکتر اصلی و دوستش محسن، و همچنین فیلمنامه نسبتاً منسجم آن نهفته است. کارگردانی مسعود زلی تلاش کرده تا با استفاده از موقعیتهای کمیک و دیالوگهای بامزه، داستانی را پیش ببرد که اگرچه کلیشههای رایج خود را دارد، اما به دلیل اجرای خوب، همچنان جذابیت خود را حفظ کرده است.
«مظفر» در ژانر کمدی-رمانتیک ایرانی دهه ۷۰ میلادی قرار میگیرد؛ دورهای که سینمای ایران شاهد تولید آثار متنوعی در این سبک بود. این فیلم با تمرکز بر عشق، موانع اجتماعی و اقتصادی، و تلاش قهرمان برای غلبه بر آنها، نمونهای موفق از کمدیهای آن دوران به شمار میرود که سعی در تلفیق سرگرمی با پیامهای اخلاقی داشت.
تماشای «مظفر» فرصتی است برای آشنایی با یکی از بازیهای ماندگار پرویز صیاد و درک بهتر فضای سینمای کمدی اجتماعی ایران در اوایل دهه ۵۰. فیلمبرداری و دکورهای آن نیز تصویری واقعی از آن دوران را به نمایش میگذارند و به فضاسازی اثر کمک شایانی میکنند.
اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد میکنیم فیلمهای «صمد خوشبخت میشود» با بازی درخشان پرویز صیاد و فضایی مشابه، «قیصر» برای درک بهتر تقابلهای اجتماعی و قهرمانانه، و همچنین «کندو» را که نگاهی به لایههای اجتماعی جامعه دارد، تماشا کنید.
این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.
2014
در غربت
1975
1990
جام حسنلو
1964
راه حل یک
1978
بنبست
1977
زنبورک
1975
صمد و قاليچه حضرت سليمان
1971
صمد به مدرسه می رود
1973
داش آکل
1971
پول خارجی
1989
اسرار گنج درهٔ جنی
1974
01966
ستارخان
1973
2022
1974
1979
پری خوشگله
1974
1987
01974
خواستگار
1972
مسلخ
1974
فرستاده
1983
1971
2020
گوزنها
1974
مرغ همسایه
1974
Samad Artist Mishavad
1974
1974
فرار از بهشت
1974
حسن کچل
1970
مراد برقی و هفت دخترون
1974
صمد و سامی، لیلا و لیلی
1972
گل پری جون
1974
کفار
2004
2012
01974
اکبر دیلماج
1974
Samad Dar Be Dar Mishavad
1978
جعفر خان از فرنگ برگشته
1985
2014
در غربت
1975
1990
جام حسنلو
1964
راه حل یک
1978
بنبست
1977
زنبورک
1975
صمد و قاليچه حضرت سليمان
1971
صمد به مدرسه می رود
1973
داش آکل
1971
پول خارجی
1989
اسرار گنج درهٔ جنی
1974
01966
ستارخان
1973
2022
1974
1979
پری خوشگله
1974
1987
01974
خواستگار
1972
مسلخ
1974
فرستاده
1983
1971
2020
گوزنها
1974
مرغ همسایه
1974
Samad Artist Mishavad
1974
1974
فرار از بهشت
1974
حسن کچل
1970
مراد برقی و هفت دخترون
1974
صمد و سامی، لیلا و لیلی
1972
گل پری جون
1974
کفار
2004
2012
01974
اکبر دیلماج
1974
Samad Dar Be Dar Mishavad
1978
جعفر خان از فرنگ برگشته
1985
