Take Back

اگرچه «Take Back» با نقدهای متناقضی روبرو شده و از نظر منتقدان نتوانسته انتظارات را برآورده کند، اما شاید بتواند برای علاقه‌مندان پروپاقرص فیلم‌های اکشن کم‌هزینه و با حضور بازیگرانی چون مایکل جی وایت و میکی رورک، جذابیت‌هایی داشته باشد. صحنه‌های اکشن فیلم، هرچند نه در سطح آثار بزرگ هالیوودی، اما می‌توانند تا حدی هیجان‌انگیز باشند و داستان تلاش یک پدر و مادر برای نجات فرزندشان، پتانسیل دراماتیکی دارد که ممکن است برای برخی مخاطبان سرگرم‌کننده باشد.

نقاط قوت فیلم «Take Back» بسیار محدود هستند. شاید بتوان به تلاش بازیگران اصلی برای ارائه تصویری متقاعدکننده از والدینی در موقعیت بحرانی اشاره کرد. مایکل جی وایت، که سابقه خوبی در فیلم‌های رزمی دارد، در اینجا نیز سعی در حفظ چارچوب شخصیت خود دارد. همچنین، حضور میکی رورک، با وجود بازی نه چندان چشمگیر، می‌تواند برای برخی بینندگان به عنوان عاملی برای کشاندنشان به سمت فیلم تلقی شود. با این حال، فیلمبرداری و فضاسازی اثر، اغلب کلیشه‌ای و فاقد خلاقیت است و ریتم فیلم نیز در بسیاری از قسمت‌ها کند و خسته‌کننده می‌شود.

«Take Back» در دسته فیلم‌های هیجان‌انگیز اکشن قرار می‌گیرد؛ ژانری که همیشه با استقبال خوبی از سوی مخاطبان روبرو بوده است. این فیلم تلاش می‌کند تا با ترکیب المان‌های خانوادگی و تهدیدهای بیرونی، فضایی پرتنش ایجاد کند. اما در اجرای این ایده، بیشتر به سمت فیلم‌های درجه دوم هالیوودی متمایل می‌شود که فاقد عمق داستانی و پرداخت قوی هستند. کارگردانی کریستین سسما در برخی صحنه‌ها قابل قبول است، اما در مجموع نمی‌تواند ضعف‌های فیلمنامه و ریتم کند اثر را جبران کند.

مخاطبی که به سراغ «Take Back» می‌رود، نباید انتظار یک شاهکار سینمایی یا حتی یک فیلم هیجان‌انگیز در سطح بالا را داشته باشد. این فیلم بیشتر مناسب تماشای سرگرم‌کننده و بدون انتظار زیاد است. شاید بتوان گفت تنها نکته مثبت این فیلم، تلاش بازیگران اصلی برای حفظ انسجام در داستان و ارائه صحنه‌های اکشن قابل قبول در حد بودجه تولید باشد. اما در مقابل، فیلمنامه ضعیف، دیالوگ‌های گاهی نامفهوم و ریتم افتضاح، تجربه‌ای نه چندان لذت‌بخش را رقم می‌زند.

اگر از فیلم‌هایی با محوریت نجات خانواده و درگیری‌های اکشن لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی مانند «Taken» (ربوده شده) با بازی لیام نیسون، «Man on Fire» (مردی در آتش) با بازی دنزل واشینگتن، یا حتی «Extraction» (استخراج) با بازی کریس همسورث را تماشا کنید که هرچند بودجه و کیفیت تولید بالاتری دارند، اما در پرداخت این نوع داستان‌ها موفق‌تر عمل کرده‌اند.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.