True Vengeance

اگر از علاقه‌مندان پر و پا قرص ژانر اکشن دهه نود هستید و به دنبال فیلمی با مبارزات فیزیکی نفس‌گیر و شخصیت اصلی مصمم می‌گردید، «انتقام واقعی» می‌تواند گزینه‌ی مناسبی باشد. دنیل برنهارت، بازیگر نقش اصلی، با اجرای خوب خود در صحنه‌های رزمی، یادآور ستاره‌های اکشن آن دوران است و توانایی‌های خود را در نمایش قدرت و انعطاف‌پذیری به رخ می‌کشد. فیلم فضایی پر تنش و هیجان‌انگیز دارد و علی‌رغم برخی ضعف‌های روایی، موفق می‌شود مخاطب را تا انتها درگیر نگه دارد.

بارزترین نقطه قوت فیلم، صحنه‌های اکشن و مبارزات رزمی آن است. دنیل برنهارت، با سابقه‌ی حضور در فیلم‌های رزمی، به خوبی از پس نقش یک اکشن‌باز حرفه‌ای برمی‌آید و حرکات او، به‌خصوص در سکانس‌های مبارزه تن به تن، تماشایی است. کارگردانی دیوید وورث تلاش کرده تا ریتم فیلم را تند نگه دارد و از این طریق، ضعف‌های احتمالی فیلمنامه را پوشش دهد. فضاسازی فیلم نیز تا حدودی توانسته حس تعلیق و خطر را به بیننده منتقل کند.

«انتقام واقعی» در ژانر اکشن-درام-هیجان‌انگیز قرار می‌گیرد و تلاش می‌کند تا با الهام از فیلم‌های اکشن پرطرفدار دهه ۸۰ و ۹۰ میلادی، داستانی جنایی و پر زد و خورد را روایت کند. این فیلم شباهت‌هایی به فیلم‌هایی مانند «کماندو» دارد، جایی که شخصیت اصلی برای نجات عزیزانش وارد دنیای خطرناکی می‌شود. با توجه به درجه‌بندی R فیلم، انتظار صحنه‌های خشن‌تر و شاید کمی برهنگی را باید داشت که به فضای بزرگسالانه‌ی آن افزوده است.

این فیلم به طور کلی تجربه‌ی سرگرم‌کننده‌ای را برای طرفداران اکشن فراهم می‌کند. گرچه ممکن است فیلمنامه آن را بهترین ندانید، اما بازی خوب دنیل برنهارت در سکانس‌های اکشن و ریتم نسبتاً سریع فیلم، از جمله نقاط مثبت آن محسوب می‌شوند. «انتقام واقعی» نمونه‌ای از فیلم‌های اکشن با بودجه متوسط است که بر روی نمایش توانایی‌های رزمی بازیگر اصلی تمرکز دارد.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌های «فرمانده» (Commando) با بازی آرنولد شوارتزنگر برای فضای مشابه نجات خانواده، «فرود عقاب» (Falcon Rising) با بازی مایکل جای وایت برای اکشن رزمی، و «سه گانه زاتوایچی» (The Tale of Zatoichi) را برای تجربه‌ی سینمای اکشن سامورایی و مبارزات شمشیر به تماشا بنشینید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.