Crying Freeman

اگر به دنبال فیلمی هستید که تلفیقی از اکشن نفس‌گیر، فضاسازی خاص و یک درام جنایی با رگه‌هایی از رمانتیسم باشد، «آزاد مرد گریان» می‌تواند گزینه‌ی جذابی باشد. کارگردانی کریستوف گانز، که بعدها با فیلم‌هایی چون «برادری گرگ» (Brotherhood of the Wolf) شناخته شد، در این اثر نیز با فیلمبرداری چشم‌نواز و صحنه‌های رزمی طراحی‌شده، تجربه‌ی بصری دلنشینی را ارائه می‌دهد. مارک داکاسکوس در نقش اصلی، با مهارت‌های رزمی و حضور کاریزماتیک خود، به خوبی از پس ایفای نقش این قاتل تراژیک برآمده است. این فیلم برای علاقه‌مندان به سینمای اکشن دهه ۹۰ میلادی با رویکردی متفاوت، ارزش دیدن دارد.

یکی از نقاط قوت اصلی فیلم، جنبه‌ی بصری و طراحی صحنه‌های اکشن آن است. فیلمبرداری، نورپردازی و طراحی صحنه، فضایی اتمسفریک و گیرا خلق می‌کنند که تماشاگر را به دنیای فیلم می‌کشاند. اگرچه فیلمنامه ممکن است در بخش‌هایی دچار ضعف باشد، اما کارگردانی گانز و بازی قوی مارک داکاسکوس، این کاستی‌ها را تا حد زیادی جبران می‌کنند. ریتم فیلم، به‌خصوص در نیمه دوم، سرعت خوبی دارد و اجازه نمی‌دهد خستگی بر مخاطب غلبه کند. همچنین، پرداختن به شخصیت قاتلی که با وجود حرفه‌اش، احساسات انسانی و پشیمانی را تجربه می‌کند، به فیلم عمق بیشتری می‌بخشد.

«آزاد مرد گریان» در ژانر اکشن، جنایی و هیجان‌انگیز قرار می‌گیرد، اما با اضافه کردن المان‌های دراماتیک و حتی رگه‌هایی از رمانتیسم، از یک فیلم اکشن صرف فراتر می‌رود. این ترکیب ژانری، که در سینمای شرق آسیا نیز سابقه‌ی درخشانی دارد، به فیلم هویتی منحصربه‌فرد می‌بخشد. فیلم تلاش می‌کند تا ضمن ارائه‌ی صحنه‌های مبارزه و تعقیب و گریز هیجان‌انگیز، به لایه‌های روانی شخصیت‌ها و انگیزه‌های آن‌ها نیز بپردازد.

کریستوف گانز، کارگردان فیلم، با وجود بودجه‌ی محدود و اولین تجربه‌ی بلند سینمایی خود، توانسته اثری قابل قبول و از نظر بصری چشمگیر خلق کند. او با بهره‌گیری از مهارت‌های مارک داکاسکوس به عنوان یک رزمی‌کار حرفه‌ای، صحنه‌های اکشن خلاقانه‌ای را کارگردانی کرده است. فیلم همچنین به دلیل وفاداری نسبی به مانگای اصلی و فضاسازی خاص خود، در میان علاقه‌مندان این سبک جایگاه ویژه‌ای پیدا کرده است. «آزاد مرد گریان» نشان داد که می‌توان با رویکردی هنری و تمرکز بر زیبایی‌شناسی بصری، فیلمی اکشن و سرگرم‌کننده ساخت.

اگر از «آزاد مرد گریان» لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی مانند «هانیبال» (Hannibal) به کارگردانی ریدلی اسکات با فضاسازی تاریک و شخصیت‌پردازی پیچیده، «آسمان‌خراش» (Skyscraper) با اکشن‌های مبتکرانه و جلوه‌های بصری، یا «جان‌سخت» (Die Hard) با ریتم تند و قهرمانی کاریزماتیک را نیز تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.