Coldblooded

اگر به دنبال فیلمی هستید که قواعد ژانر را به بازی بگیرد و شما را با روایتی غیرمنتظره غافلگیر کند، «Coldblooded» انتخاب مناسبی است. این فیلم با ترکیبی از کمدی سیاه، هیجان و نگاهی اریب به دنیای تبهکاران، تجربه‌ای متفاوت را ارائه می‌دهد. بازی جیسون پریستلی در نقش کاسمو، که به طرز عجیبی هم بامزه و هم ترسناک است، به تنهایی دلیل کافی برای دیدن این اثر است. همچنین، حضور بازیگرانی چون رابرت لوگیا و پیتر ریگرت به غنای فیلم افزوده است.

قوی‌ترین نقطه‌ی «Coldblooded» فیلمنامه‌ی هوشمندانه و شخصیت‌پردازی جسورانه‌ی آن است. فیلمنامه با ظرافت، گذار از یک زندگی عادی به دنیای خلاف و قاتل شدن را به تصویر می‌کشد، بدون اینکه مخاطب را با کلیشه‌های رایج خسته کند. دیالوگ‌ها اغلب گزنده و خنده‌دار هستند و فضاسازی فیلم، با وجود بودجه‌ی محدود، موفق عمل کرده است. کارگردانی والاس ولودارسکی، با ریتمی کنترل‌شده، به تدریج تنش را بالا می‌برد و تماشاگر را درگیر دنیای عجیب کاسمو می‌کند.

«Coldblooded» را می‌توان در دسته‌ی کمدی سیاه (Black Comedy) و تریلر قرار داد، اما با چاشنی‌هایی از اکشن که در خدمت روایت قرار گرفته‌اند. این فیلم از آن دسته آثاری است که مرز بین خنده و ترس را به شکلی استادانه کمرنگ می‌کند. کارگردان با هوشمندی از عناصر ژانر تبهکاری استفاده کرده، اما نگاهی کاملاً شخصی و متفاوت به آن انداخته است، به طوری که فیلم نه یک تریلر صرف است و نه یک کمدی صرف، بلکه ترکیبی منحصر به فرد از هر دو.

تماشای «Coldblooded» تجربه‌ای است که شما را با جنبه‌های کمتر دیده‌شده‌ی شخصیت انسان و پذیرش موقعیت‌های غیرعادی روبرو می‌کند. فیلم نشان می‌دهد که چگونه یک فرد معمولی می‌تواند در شرایطی خاص، تبدیل به هیولایی دوست‌داشتنی (از دیدگاه فیلم) شود. این فیلم همچنین گواهی بر این است که آثار مستقل و کم‌بودجه نیز می‌توانند با خلاقیت در فیلمنامه و بازی‌های قوی، مخاطب را به شدت درگیر کنند و به یاد ماندنی باشند.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی مانند «True Romance» (عشق واقعی) ساخته‌ی تونی اسکات با فیلمنامه‌ی کوئنتین تارانتینو، یا «The Big Lebowski» (لبوفسکی بزرگ) ساخته‌ی برادران کوئن را نیز تماشا کنید که هر دو در ترکیب کمدی، جنایت و شخصیت‌های عجیب و غریب مهارت دارند.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.