In the Army Now

اگر به دنبال یک کمدی سبک و سرگرم‌کننده هستید که شما را به فکر فرو نبرد و صرفاً لحظاتی از خنده را به شما هدیه دهد، «در ارتش حالا» می‌تواند گزینه مناسبی باشد. این فیلم با بازی پولی شور که در دهه ۹۰ میلادی چهره‌ای شناخته شده در کمدی‌های نوجوانانه بود، و حضور بازیگرانی چون اندی دیک و لوری پتی، فضایی نوستالژیک برای کسانی که با آثار این دوران آشنا هستند، ایجاد می‌کند. فیلم به شکلی سطحی به مقایسه دنیای معمولی و دنیای نظامی می‌پردازد و تلاش می‌کند با اغراق و اغتشاش، موقعیت‌های خنده‌دار بسازد.

نقاط قوت اصلی فیلم در بازی‌های اغراق‌آمیز و گاهی بانمک بازیگران، به خصوص پولی شور و اندی دیک، نهفته است. شیمی بین این دو شخصیت، اگرچه بر پایه شوخی‌های ساده بنا شده، اما در ایجاد لحظاتی از سرگرمی مؤثر است. همچنین، برخی شوخی‌های مربوط به مراحل آموزشی نظامی و تفاوت‌های فرهنگی درون ارتش، می‌تواند برای تماشاگران جالب باشد. با این حال، فیلمنامه در پرداخت شخصیت‌ها و ایجاد عمق داستانی ضعیف عمل می‌کند و گاهی ریتم روایت کند می‌شود، که این موارد از جذابیت کلی اثر می‌کاهد.

«در ارتش حالا» در ژانر کمدی جنگی طبقه‌بندی می‌شود، اما بیشتر تمرکز آن بر جنبه‌های کمدی و موقعیت‌های روزمره ورود افراد عادی به محیط نظامی است تا خود جنگ. این فیلم در دسته کمدی‌های دهه نودی آمریکا قرار می‌گیرد که غالباً شخصیت‌های اصلی آن‌ها افرادی کمی غیرمتعارف و خارج از گود بودند که ناخواسته در موقعیت‌های عجیب گرفتار می‌شدند. این ژانر معمولاً با شوخی‌های کلامی، فیزیکی و موقعیتی همراه است و «در ارتش حالا» نیز از این قاعده مستثنی نیست، هرچند که عمق طنز آن محدود است.

تماشای «در ارتش حالا» می‌تواند تجربه‌ای از کمدی‌های دهه ۹۰ را زنده کند و یادآور سبکی از شوخی‌های ساده و شخصیت‌های دوست‌داشتنی اما کمی احمق باشد. این فیلم به عنوان یک سرگرمی زودگذر، بدون هیچ ادعای خاصی، می‌تواند دقایقی را برای مخاطب فراهم کند. بازیگران اصلی، به‌ویژه پولی شور، تلاش خود را برای ارائه لحظات خنده‌دار انجام داده‌اند و اگر به این سبک کمدی‌ها علاقه‌مند باشید، ممکن است از تماشای آن لذت ببرید. این فیلم اثری نیست که بخواهید به خاطر پیام عمیق یا فیلمبرداری خیره‌کننده‌اش به یاد بیاورید، بلکه صرفاً برای گذراندن وقت و خندیدن به موقعیت‌های گاهی احمقانه ساخته شده است.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی مانند «پلیس خردسال» (Kindergarten Cop) با بازی آرنولد شوارتزنگر که در آن یک پلیس در موقعیتی غیرمنتظره با کودکان روبرو می‌شود، یا «فرمانده» (Stripes) با بازی بیل موری که آن هم به ماجراهای دو دوست در ارتش می‌پردازد، را نیز تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.