Gamer

اگر به دنبال یک فیلم علمی-تخیلی اکشن با نگاهی انتقادی به جامعه‌ی مدرن هستید، «گیمر» انتخابی هیجان‌انگیز است. کارگردانی دوگانه‌ی مارک نولدین و برایان تیلور، که پیش از این با فیلم «کرانک» (Crank) سبک خاص خود را نشان داده بودند، در اینجا نیز با استفاده از فیلمبرداری پرتحرک و تدوین سریع، تجربه‌ای بصری منحصر به فرد خلق کرده‌اند. بازی جرارد باتلر در نقش کیبل، زندانی‌ای که برای بقا می‌جنگد، قابل قبول است و مایکل سی. هال نیز در نقش خالق این بازی مرگبار، حضوری تأثیرگذار دارد. این فیلم بدون شک شما را به چالش می‌کشد و درباره‌ی نحوه‌ی مصرف رسانه و سرگرمی در دنیای امروز و فردا به فکر فرو می‌برد.

قوت اصلی «گیمر» در ایده‌ی اولیه‌ی آن نهفته است؛ نگاهی هولناک به آینده‌ای که در آن سرگرمی به حد افراط کشیده شده و انسان‌ها به ابزاری برای تفریح دیگران تبدیل شده‌اند. فیلم به خوبی توانسته است خشونت، جنون رسانه‌ای و جنبه‌های تاریک بازی‌های ویدیویی را با هم ترکیب کند. با این حال، گاهی فیلمنامه دچار سطحی‌نگری می‌شود و در پرداخت شخصیت‌ها و برخی جزئیات داستانی، می‌توانست عمیق‌تر عمل کند. فیلمبرداری و تدوین پرانرژی که یکی از نقاط قوت فیلم محسوب می‌شود، ممکن است برای برخی بینندگان خسته‌کننده یا گیج‌کننده باشد.

«گیمر» در ژانر علمی-تخیلی، اکشن و هیجان‌انگیز قرار می‌گیرد، اما با نگاهی انتقادی به مضامینی چون رسانه، خشونت و واقعیت مجازی، خود را از آثار صرفاً اکشن متمایز می‌کند. این فیلم رگه‌هایی از فیلم‌های دیستوپیایی و مسابقات مرگبار دهه ۸۰ میلادی مانند «فرار از نیویورک» (Escape from New York) و «مرد دونده» (The Running Man) را در خود دارد، اما با تلفیق آن با فرهنگ بازی‌های ویدیویی امروزی، اثری مدرن و به‌روز ارائه می‌دهد.

تماشای «گیمر» تجربه‌ای پرهیجان و سرگرم‌کننده است که در عین حال، مخاطب را به تفکر درباره‌ی تأثیرات تکنولوژی بر جامعه و فرد وامی‌دارد. این فیلم توانسته است با ایجاد فضایی پرتنش و پویا، پیام خود را به شکلی مؤثر منتقل کند و نگاهی تازه به پتانسیل‌های تاریک دنیای بازی‌های ویدیویی و رسانه‌های تعاملی ارائه دهد. بازی بازیگران و کارگردانی جسورانه، به جذابیت اثر افزوده است.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌های «کرانک» (Crank) و «کرانک: ولتاژ بالا» (Crank: High Voltage) را نیز از همین کارگردانان برای تجربه‌ی اکشنی بی‌وقفه و سبک بصری مشابه تماشا کنید، و همچنین «بلید رانر ۲۰۴۹» (Blade Runner 2049) برای فضاسازی علمی-تخیلی عمیق و «سقوط المپیوس» (Olympus Has Fallen) برای اکشن نفس‌گیر.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.