Cool as Ice

اگر به دنبال تجربه‌ای سینمایی متفاوت و شاید کمی نوستالژیک از اوایل دهه نود هستید، «کول از آیس» می‌تواند جذاب باشد. این فیلم، نمایانگر بخشی از فرهنگ موسیقی و سینمای آن دوران است و حضور ونیلا آیس در نقش اصلی، خود به تنهایی یک دلیل برای تماشای این اثر محسوب می‌شود، به خصوص برای کسانی که با موسیقی او در آن سال‌ها خاطره دارند. فیلم، نماینده‌ی ژانری است که سعی داشت موسیقی هیپ‌هاپ را به سینمای جریان اصلی بیاورد، با تمام فراز و نشیب‌هایش.

نقاط قوت اصلی فیلم عمدتاً در جنبه‌های غیرمنتظره و حتی ناخواسته آن نهفته است. بسیاری از تماشاگران، «کول از آیس» را به دلیل «بد بودن» آن دوست دارند؛ این نوع فیلم‌ها که به «کالت» تبدیل می‌شوند، معمولاً دارای لحظات بسیار خنده‌دار (اغلب ناخواسته) و دیالوگ‌های به‌یادماندنی هستند. بازی ونیلا آیس و واکنش‌های او به موقعیت‌های داستانی، همراه با فضاسازی دهه نودی فیلم، می‌تواند برای برخی تماشاگران سرگرم‌کننده باشد. این فیلم در دسته آثاری قرار می‌گیرد که به خاطر نقص‌هایش، مورد توجه قرار گرفته است.

«کول از آیس» در ژانر کمدی-درام موزیکال طبقه‌بندی می‌شود، اما به نظر می‌رسد بیشتر به سمت یک کمدی نوجوانانه با عناصر موسیقی رپ متمایل است. کارگردانی دیوید کلگ، با وجود تلاشی برای ایجاد ریتم مناسب، نتوانسته است فیلمی منسجم خلق کند. فیلمبرداری و تدوین نیز در خدمت روایت داستانی قرار نگرفته و بیشتر شبیه به یک موزیک ویدئوی طولانی است که سعی دارد داستانی را روایت کند. این عدم انسجام در ژانر و سبک، یکی از دلایل اصلی دریافت نقدهای پایین برای فیلم بوده است.

تماشای «کول از آیس» می‌تواند دریچه‌ای به سوی فرهنگ عامه دهه نود، به‌ویژه صحنه موسیقی رپ و سبک بصری آن دوران باز کند. این فیلم، نمونه‌ای بارز از تلاش هالیوود برای بهره‌برداری از محبوبیت یک ستاره موسیقی در گیشه سینماست، تجربه‌ای که همیشه موفقیت‌آمیز نبوده است. درک اینکه چرا چنین فیلمی ساخته شده و چگونه توانسته جایگاهی در میان فیلم‌های «کالت» پیدا کند، خود می‌تواند یک دستاورد برای علاقه‌مندان به تاریخ سینما و فرهنگ عامه باشد. همچنین، این فیلم می‌تواند به عنوان یک مثال درسی برای فیلمسازان جوان عمل کند که چه اشتباهاتی را نباید در ترکیب ژانرها و استفاده از ستاره‌های موسیقی مرتکب شوند.

اگر از تماشای فیلم‌های کمدی موزیکال با حال و هوای دهه نود لذت بردید و به دنبال آثاری با ریتم مشابه و فضاسازی خاص هستید، تماشای فیلم‌هایی مانند «علی جی اینداهوس» (Ali G Indahouse) که رویکردی طنزآمیز به فرهنگ هیپ‌هاپ دارد، یا «جمعه» (Friday) که کمدی سیاه موفقی در همین دوران محسوب می‌شود، می‌تواند گزینه‌های مناسبی باشند.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.